โหยยย ดองบลอคอีกแล้ววว

รูปงานรับปริญญาวันจริง... ตอนนี้หาไม่เจอ มีทีท่าว่าจะหายไปทั้งหมด เหอ เหอ... แต่ถ้าหาเจอจะเอามาอัพ(มั๊งนะ)

เข้าเรื่องกันดีกว่า... วันนี้วันวาเลนไทน์ (เลทไปหน่อย -3-) ได้ไปเดทกับ 2 หนุ่มสุดวิเศษมา~~ (เหรอออ)

ก็คือวันนี้ไปเดทกับคุณฮิแล้วก็มุคุโร่มาน่ะครับ (แต่ว่าแต่ละตัวนี่ต้องปั้นเองเยอะเหมือนกัน) 

แฮะๆๆ ก็คือวันนี้นัดไพรเวทคอส+ปาร์ตี้แกงกระหรี่ฉลองวาเลนไทน์น่ะะ

วันนี้คอสรีบอร์น เป็นชุดจาก Moonlight Sonata โดของ Zanael -- คือเห็นชุดแล้วชอบมากก พอหันไปชวนไ้อ้กิก็มีคนบ้าด้วยพอดี ตอนแรกเลยคิดจะชวนซานาคอส แต่มันว่างไม่ตรงกัน ไปๆมาจับพี่จ๊อยท์ได้ ก็เลยออกมาเป็นโปรเจ็คนี้ ถือว่าเลื่อนอยู่นานเหมือนกัน กว่าจะได้คอสจริงๆ

วันนี้ก็เกือบได้เลื่อนอีก เพราะเกิดแอคซิเด้นท์กับน้องกล้อง... กลายเป็นว่าตอนนี้กล้องโรว์พังอยู่ ฮืออออ  จะเอาเงินที่ไหนซ้อมมันดี

 เอาล่ะ ถ้างั้นก็ขอแปะรูปเลยนะะ ใครไม่เคยเห็นชุดก็ ไปดูที่บลอคซานา -3-

Moonlight Sonata

Katekyo Hitman Reborn! Dojinshi By Ancienttear C. Zanael

Casting

ロー AS 沢田綱吉

P'Joint　AS 雲雀恭弥

~*~*~*~*~*~

 ~*~*~*~*~*~

 沢田綱吉

~*~*~*~*~*~

雲雀恭弥

 ~*~*~*~*~*~

六道骸

 ~*~*~*~*~*~

ขอคอมเม้นท์เกี่ยวกับการคอสครั้งนี้หน่อย บทคราวนีได้รับสึนะ... ขอบอกว่าคิดตั้งแต่ตอนได้แล้วล่ะว่า ไม่มีทางเหมาะ... แล้วเป็นไงล่ะ ไม่เหมาะจริงๆด้วยย *โวยวาย*

อุเคะแบ๊วว  ใครจะไปทำได้ฟร่ะะะ *คว่ำโต๊ะ* - -* ผลสุดท้าย กลายเป็นทูน่าป่วนๆ ใช่มั๊ย พี่จ๊อยท์ จุ๊บๆๆๆ *หัวเราะ*

รูปคู่ไม่มีรูปคู่มุคุโร่...OTL ถ่ายแล้ว แต่มันไม่ถูกใจไง ฮ่าๆๆ

ส่วนรูปคู่ฮิบาริมุคุโร่ชอบนะ เหมือนนายแบบเลย *หัวเราะ* ส่วนรูปคู่ฮิบาริสึนะ ก็น่ารักดี ใช่มั๊ย? ใช่สิ เพราะสึนะไม่เห็นหน้า ฮ่าๆๆ

รูปเดี่ยว แบ๊วสุดชีวิต  รูปแรก ถ่ายกับไฮเดรนเยียที่ซื้อมาในคืนวันที่ 13... คิดผิดขนาดไหนที่ไปซื้อดอกไม้คืนก่อนวาเลนไทน์... ทั้งหมดใช้ได้ 3 รูป (กระจายไปตามบลอค) ก็... คุ้มมั๊ง *หัวเราะ* ยังไงมันก็เป็นชุดที่เราอยากคอสเองนี่ 

รูปที่สอง อยากจะบอกว่า ท่านั้นใช้แรงเยอะมากกก ใช้มือหนึ่งข้างกับขาพยุงตัวเองอยู่บนบันได สูงจากพื้นประมาณ 2 เมตร... ตกลงมาคงเจ็บ คิดว่านี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เจ็บเข่าแทบตายอยู่ตอนนี้...

รูปที่ 3 รู้สึกว่ารูปนี้ดูเป็นตัวเองที่สุด เพราะว่าไม่ต้องยิ้ม (แต่มันก็ไม่ดูเป็นสึนะ จริงมั๊ย) จะเอาาตัวไหนให้คอส ต้องดูหน้ากันดีๆหน่อยนะ เหอ เหอ

รูปเดี่ยวฮิบาริซัง... อยากจะบอกว่า.. กรูเก่ง เอ๊ยย ไม่ใช่...  เห็นมั๊ย พี่จ๊อยท์ก็เสะได้ แถมรูปสุดท้ายยังดูเสะแบบแอบเซ็กซี่ซะด้วยย (วิ่งหนี) คนปต่งเก่ง คนถ่ายเก่ง คนปรับรูปเก่ง ไม่ใช่ล่ะะ ฮ่าๆๆ

รูปเดี่ยวมุคุโร่ ไม่ได้ลำเอียงนะ แบ่งไปอีกบลอคนึง เหลือเท่านี้พอดี-3- แต่อากิเหมาะกับตัวอย่างงี้จริงๆด้วยสินะ เหอ เหอ (แร่ดน่ะะ *0*) เป็นโฮสต์เรอะะะ

รูปอืื่่นๆสามารถหาดูได้ที่บลอคพี่จ๊อยท์ อากิ และ ซานาค่ะ

ส่วนตรงนี้ขอเล่าเรื่องราวของวันนี้นิดนึง

 วาเลนไทน์... จริงๆก็เป็นเทศกาลที่ไม่เคยใส่ใจเท่าไหร่อ่ะนะ มีปีก่อนใส่ใจนิดนึงง ปีนี้ใส่ใจมากหน่อย แต่ว่าก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษอยู่ดี ก็โสดแล้วไงล่ะะะ แง่งงง

เพราะงั้นเลยอยู่กับสาวๆโสดๆด้วยกันไงล่ะะะ -3-

ก็นอกจากจะนัดคอสกับพี่จ๊อยท์และอากิแล้ว ยังมีน้องเอ๋กับน้องเรียวนะมาแจมด้วย ขอบคุณนะคะ

กิจกรรมที่ทำก็คือ คอส แล้วก็ลงมานั่งกินข้าวแกงกระหรี่ + คาราอาเกะ รอบนี้เป็นฝีมืออากิ เพราะเรามัวแต่นั่งซอยวิกอยู่ (พึ่งนั่งเซ็ทวิกเอาตอนเช้า)

พอกินกันอิ่มก็นั่งๆนอนๆดูทีวีกัน แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านตอนเย็น

ขอบคุณสำหรับขนมที่ทำมาให้ด้วยนะคะ

แล้วก็สำหรับวาเลนไทน์ปีนี้ ขอบคุณสำหรับของที่ส่งมาให้นะะ ขอให้ทุกคนมีความสุข วันทุกวันเป็นวันแห่งความรัก รักกันเยอะๆเถอะนะะ

แล้วก็... ขอแปะฟิค... เริ่มเขียนวันศุกร์บ่าย เส็ดดึกๆวันศุกร์นั่นแหละ แต่รู้สึกว่า ไม่ได้เขียนนาน ภาษาทุเรดขึ้นเยอะ -*- แต่ก็แค่เขียนสนองนี๊ดตัวเอง *หัวเราะ*

ก็ช่วงนี้ชีวิตมันไม่มีอะไรให้หวานนี่นา เพิ่มให้ตัวเองนิดนึง เอาเป็นว่า อ่านกันเล่นๆละกัน คนเขียนเมาๆ *หัวเราะ*

Title : No title
Author : Row
Rate : PG
Pairing : Dori X Keisuke (or Keisuke X Dori)

~*~*~*~*~*~

เสียงไขกุญแจที่ลูกบิดประตูทำให้เด็กหนุ่มที่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาลุกขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็ว จังหวะเดียวกับที่เห็นลูกบิดประตูถูกหมุนเขาก็กระโจนจากโซฟาไปที่หน้าประตูทันที

คนที่เปิดประตูเข้ามาจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากมินามิ เคย์สึเกะ หนุ่มเจ้าของห้องนี้นี่เอง

โดริยืนยิ้มให้กับเจ้าของห้อง ก่อนที่จะกล่าวต้อนรับชายหนุ่มอย่างสดใส

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ เคย์จัง~"

เจ้าของชื่อยิ้มกลับอย่างอื่อนโยน ก่อนจะขยี้ศรีษะของร่างเล็กอย่างเอ็นดู แล้วกดให้หน้าผากของอีกฝ่ายให้มาชนกับของตนเอง

"กลับมาแล้วครับ"

เขาคงไม่รู้ว่ากลายทำอย่างนี้ทำให้โดริรู้สึกใจเต้นขนาดไหน

"ไม่เห็นบอกว่าวันนี้จะมานี่ ชั้นเลยแวะกินข้าวเย็นแถวสำนักงานก่อนกลับมาแล้วล่ะ" เคย์สึเกะพูดขณะที่ถอดรองเท้า

โดริเหลือบไปเห็นถุงกระดาษใบใหญ่สองใบที่ชายหนุ่มวางไว้ข้างๆตัว พอเห็นชัดดีว่าของในถุงสองใบนั้นเป็นอะไรเขาก็อดจะรู้สึกเจ็บที่หัวใจไม่ได้

ใช่ วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์

ถุงกระดาษสองใบใหญ่นั้นเต็มไปด้วยกล่องของขวัญที่ถูกห่ออย่างสวยงามและชอคโกแลตจำนวนมาก

เขารู้ดีว่าเคย์สึเกะเป็นใคร ในฐานะที่เขาเองก็เป็นนักแสดงคนหนึ่ง การที่มีแฟนๆส่งของขวัญมาให้เนื่องในโอกาสอย่างนี้จึงเป็นเรื่องที่ควรยินดี เพราะมันเป็นข้อพิสูจน์ว่าคนคนนั้นกำลังจะไต่ระดับขึ้นไปยังจุดที่สูงกว่าปัจจุบัน

ไม่ใช่ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้รับของขวัญจากแฟนๆของเขา เพียงแต่มันไม่เยอะขนาดนี้เท่านั้น

แต่ถึงอย่างไร การที่เห็นคนรักของตน ได้รับของขวัญมากมายจากคนอื่น มันก็อดทำให้เขารู้สึกน้อยใจไม่ได้

เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเงียบไป เคย์สึเกะก็เงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่าย เมื่อเห็นว่าสายตาของฝ่ายนั้นจดจ้องอะไรอยู่ เขาก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

 ~*~*~*~*~*~

"แล้วนี่กินอะไรรึยังล่ะ?" เคย์สึเกะหันไปถามโดริที่นั่งหน้าบูดอยู่บนโซฟา ขณะที่เขากำลังหยิบขวดเครื่องดื่มออกจากตู้เย็น

.....ไม่มีเสียงตอบรับ.....

เคย์สึเกะถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะไปนั่งอยู่ข้างๆร่างเล็กโดยที่ไม่พูดอะไร

.

.

.

เมื่อไม่มีเสียงพูดคุยเหมือนปกติ ทำให้บรรยากาศดูจะกดดันเป็นพิเศษ โดริหันไปมองนาฬิกา พวกเขานั่งกันอย่างงี้มาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

โดริเริ่มรู้สึกตัวว่าเขากำลังทำผิด เขากำลังทำให้ช่วงเวลาที่อยู่ที่นี่สูญเปล่าไป วันนี้ทั้งวันเค้าอุตส่าพยายามเพื่อที่จะให้มาที่นี่ให้ได้

เขาตัดสินใจขยับไปนั่งชิดอีกฝ่ายแล้วเอาหน้าฝากไปถูกับไหล่หนาของร่างสูงเบาๆ

"ขอโทษนะเคย์จัง"

เคย์สึเกะหันไปมองร่างเล็กอย่างอ่อนโยน ก่อนจะใช้ศรีษะของเขาโขกอีกฝ่ายเบาๆ โดริยกมือทั้งสองขึ้นกอดเขาไว้หลวมๆ

"อยู่ๆชั้นก็หงุดหงิดขึ้นมา"

เคย์สึเกะหัวเราะเบาๆพร้อมทำน้ำเสียงล้อเลียน

"แน่ใจน่ะเหรอว่า อยู่ๆ มันก็หงุดหงิดขึ้นมาเอง หรือว่ามีสาเหตุอะไรให้หงุดหงิดกันแน่ หืม?"

"เคย์จังงง~~~~"

โดริทำหน้ามู่ไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบเปลี่ยนอารมณ์กระโดดไปที่สัมภาระของตนเอง เคย์สึเกะที่มัวแต่นั่งเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆจึงไม่ทันสังเกตว่าวันนี้เขามีถุงอย่างอื่นนอกจากกระเป๋าใบที่ใช้ประจำด้วย

ร่างเล็กกระโดดกลับมาที่โซฟาในขณะที่ถืออะไรบางอย่างไว้ข้างหลัง

"เคย์จังครับ... สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ..." สิ่งที่เขายื่นออกมาจากข้างหลังเป็นช่อดอกเดซี่ขนาดกลางที่ถูกจัดแต่งอย่างสวยงาม

เคย์สึเกะมองช่อดอกไม้ตรงหน้าอย่างประหลาดใจ เขาเกิดอาการทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ เขารู้ว่าเด็กหนุ่มมาในวันนี้จะต้องมีอะไรแน่ๆ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นอย่างนี้มาก่อน

"โดริ... นี่นายไปซื้อดอกไม้มางั้นเหรอ?"

ไม่ใช่ว่าเขาแปลกใจที่ร่างเล็กซื้อดอกไม้มา แต่เขาแปลกใจที่อีกฝ่ายไปซื้อมาจากไหนต่างหาก

อาชีพนักแสดงอย่างพวกเขา ถึงจะไม่ได้ดังจนไม่สามารถออกไปเดินที่ไหนเพียงลำพังได้ แต่การที่จะไปซื้อดอกไม้โดยที่ไม่ให้ตกเป็นข่าวได้เนี่ย ออกจะลำบากอยู่ไม่น้อย

โดริลูบหัวแก้เขิน ก่อนจะตอบออกมาเสียงอ่อยๆว่า

"ชั้นฝากผู้จัดการซื้อน่ะ บอกว่าจะเอาไปให้คุณแม่...."

ร่างสูงปล่อยเสียงหัวเราะออกมาสุดเสียง

"ฮ่าๆๆๆ"

โดริเอาช่อดอกไม้ฟาดเขาเบาๆหลายๆที

"เคย์จัง..."

เสียงหัวเราะยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งร่างเล็กเริ่มหันไปนั่งงอนอยู่ที่อีกมุมหนึ่งของโซฟา

เคย์สึเกะแอบเช็ดน้ำตาที่หางตาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปทางที่เขาวางถุงชอคโกแลตที่ได้มาวันนี้ แล้วล้วงลงไปหยิบชอคโกแลตออกมากล่องหนึ่ง

เขาเดินกลับมาแล้วยื่นมันให้กับโดริ

"อันนี้ส่วนของนายน่ะ มีคนให้มา"

.

.

.

.

"???" ร่างเล็กทำหน้างง

"อา... คือ..."

กล่องชอคโกแลตถูกโยนลงบนตักของโดริ ก่อนที่ร่างสูงจะทรุดตัวนั่งข้างๆเขาแล้วจับให้หันหน้าเข้าหากัน น้ำเสียงที่ฟังดูอึกอักยิ่งชวนให้คิดว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรออกมา

"จริงๆแล้วชั้นซื้อมาเองน่ะ                            ให้นาย " เคย์สึเกะว่าพลางยกมือข้างนึงขึ้นมาปิดหน้าที่เริ่มกลายเป็นสีชมพูเข้มของเขา

โดริค่อนข้างจะตกใจกับของชิ้นนี้มากทีเดียว เพราะถึงเขาจะเป็นฝ่ายตั้งใจมาให้ของในวันวาเลนไทน์นี้กับเคย์สึเกะ แต่เขาเองไม่ได้บอกอีกฝ่ายซักนิด ว่าวันนี้จะแวะมาหา แต่อีกฝ่ายกลับเตรียมของขวัญไว้ให้เขา

"เคย์จังรู้ว่าชั้นจะมาเหรอ?"

เคย์สึเกะส่ายหน้า

"เปล่าน่ะ ชั้นแค่คิดว่าถ้าวันนี้ไม่เจอ เดี๋ยวค่อยเอาไปให้วันอื่นก็ได้ รู้สึกตัวอีกทีก็ซื้อมาซะแล้วล่ะ"

พอได้ยินดังนี้  รอยยิ้มบนหน้าของโดริก็อดที่จะบานออกไม่ได้

"เคย์จัง"

เขาเอื้อมมือไปจับมือของร่างสูงขึ้นมาจุมพิตที่หลังมือเบาๆ แล้วมองตาเคย์สึเกะ ก่อนจะพึมพัมออกมาเบาๆ

"ขอบคุณนะ"

.

.

.

"สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ โดริ"

.

.

.

Happy Valentine's to you all!

- OWARI -

 ~*~*~*~*~*~

OMAKE

Keisuke : โดริ ทำไมนายถึงเลือกดอกเดซี่ให้ชั้นล่ะ?

Dori : ก็ชั้นคิดว่าความหมายของมันเหมาะกับเคย์จังน่ะสิ

Keisuke : ความหมาย?

Dori : อื้ออ เคย์จังรู้ความหมายของดอกเดซี่มั๊ย?

Keisuke : *ส่ายหน้า*

Dori : *หัวเราะ* งั้นเคย์จังลองไปหาดูนะ

~*~*~*~*~*~

ความหมายของดอกเดซี่คือ สำหรับคุณที่ไร้เดียงสา

~*~*~*~*~*~

 เอาล่ะ จบบลอคยาวสามวากันด้วยแต๊งส์ละกันนะะ

Special Thanks!!

Aki & P'Joint - ที่ตามใจเรา ยอมให้เราคอสโปรเจ็คนี้ แล้วมาคอสด้วยกันอีก ขอบคุณพี่จ๊อยท์สำหรับของขวัญด้วยนะคับบ

Zanael - เจ้าของโดจินชิ... ถ้าไม่มีเราก็ไม่ต้องคอสสินะ... *หัวเราะ* แต่ยังไงก็ขอบคุณที่มีโดงามๆออกมาให้อ่านนะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับของขวัญวาเลนไทน์ด้วย ถึงมันจะสำหรับสองคนก็เหอะะ ฮ่าๆๆ

Ryona & N'Ae - ขอบใจที่มาเจอกันนะจ๊ะะ แล้วก็ขอบใจสำหรับขนมด้วย แล้วก็ที่ถ่ายรูปให้ ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ก็ทั้งสองคนก็ยังอุตส่าหาเวลามาหา โชคดีนะจ๊ะ ทั้งคู่เลย เจอกันเมื่อมีโอกาส

Ajima - ขอบคุณสำหรับสูทขาว พลอยให้เรามีกางเกงใส่ด้วย 555 แต่ เราใส่กางเกงเอได้ หยามกันมากเลยยย

Uri - สำหรับของที่ยังมาไม่ถึง แต่ก็ขอบคุณนะ (รวมถึงของในเพ็ทด้วย ฮ่าๆๆ)

J'Moji - ขอบคุณที่โทรมาทักทายกันนะครับบ แอบไปเดทแถวที่ทำงานเรานี่ *หัวเราะ*

and to you - ทุกๆคนที่ทนอ่านและดูบลอคนี้จนจบ เอาไว้เจอกันอีกครับบ

ทิ้งท้ายด้วยโอมาเกะอีกที

See you again soon... >[]<