♪シャラララ　ステキにキス　シャラララ　スガオにキス♪
♪シャラララ　ステキにキス　シャラララ　スガオにキス♪

♪shalalala suteki ni KISS shalalala sugao ni KISS♪
♪shalalala suteki ni KISS shalalala sugao ni KISS♪

ถึงรูปจะไม่เข้ากะเพลง... แต่ก็

ハーピー　バレンタイ
Happy Valentine's Day

นี่เป็นของขวัญครับ อยากจะให้หม่ำกันให้อร่อย

_{คิทแคทรสซากุระ (Kitkat Exotic Cherry)}

_{ป๊อกกี้รสสตอเบอร์รี่ของโปรดครับ (ของโรว์นะ แฮะๆ)}

แล้วก็...รูป The dog (ขำ)

_{ใครอยากเป็นมั๊ยครับ อิอิ}

ก็ขออวยพรล่วงหน้าเลย แต่จริงๆคิดว่าวันนี้ ถูกแล้วล่ะ

ขอให้ทุกคนที่มีความรักสมหวังนะครับ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่ไม่มีความรักจะไม่สมหวังนะ
คนที่มีคนสำคัญแล้วก็ขอให้ไปกันได้ด้วยดี เอาใจใส่กันมากๆนะครับ แล้วความรักจะได้เบ่งบาน
ส่วนคนที่ยังไม่มี ก็ไม่เป็นไร มีโรว์อยู่เป็นเพื่อนเสมอ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ว่าเราไม่มีโชคหรือไร เพียงแต่เรายังไม่เจอคนคนนั้นเท่านั้น สักวันคุณจะเจอแน่นอน โรว์ขออวยพรให้ทุกคนครับ
คิดไว้ซะ มีใครบางคนคิดถึงคุณ หรือ มีคนให้คิดถึง เป็นคนที่โชคดีกว่าใครๆแล้ว อย่างน้อย คุณก็รู้จัก สิ่งที่สวยงามที่เรียกว่า "ความรัก" แล้วสิ่งเหล่านั้นจะเป็นตัวผลักดันให้คุณก้าวไปสู้ความงดงามเบื้องหน้า

โรว์เองพูดไม่ค่อยดีนักแต่ก็... เอานะ

นอกจากรูปเก็บตกแล้ว... ก็ยังมี... Ficlet เล็กๆน้อยๆมาฝากกันด้วยนะครับ (คิดสดๆอาจจะไม่ค่อยดีนะครับ ไม่ได้เขียนมานานแล้วด้วย) เป็นเรื่องราวน่ารักๆในวันวาเลนไทน์ของหนุ่มๆในปุริ คู่ตามแต่โรว์จะชอบครับ

-----------------------------

Seigaku Lovely Valentine's day Version

คืนวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ที่ห้องนอนของเทะสึกะ
"หืม เมลล์ งั้นเหรอ" เทะสึกะหันไปมองโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียง ก่อนจะปิดหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ลงเบาๆ
- พรุ่งนี้ชั้นอยากได้ดอกไม้อ่ะ - ฟูจิ
"เอ๋！..."

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ที่ห้องชมรมหลังเลิกเรียน
"ฟูจิ งั้นชั้นไปกับเจ้าเปี๊ยกก่อนน้า... แน่ใจว่าจะไม่ไปด้วยกันเหรอ?" เอจิหันมาถามอีกฝ่ายที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ด้วยความกังวล
คิคุมารุกับเอจิเซ็นและโมโมชิโร่ตกลงกันว่าจะไปซื้อเค้กที่ร้าน เพราะว่ามีการลดราคาในวันวาเลนไทน์ พวกเขาจึงชวนฟูจิไปด้วย แต่ดูเหมือนฟูจิจะไม่สนใจเท่าไหร่
เจ้าของดวงตาสีฟ้าใสยิ้มรับ
"ไปกันเถอะ วันนี้ชั้นนัดกับพี่เอาไว้น่ะ"
เมื่อว่าดังนั้นทั้งสามจึงออกไปโดยทิ้งเขาไว้

ทั้งห้องเหลือเขาอยู่เพียงคนเดียว หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อเสร็จ เขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ช้าๆ ถอนหายใจเล็กน้อย ทันใดนั้นเอง ประตูห้องชมรมก็ถูกเปิดขึ้น
"อ้าว... เทะสึกะ ยังไม่กลับอีกเหรอ?" ฟูจิทำหน้าประหลาดใจ เขานึกว่าอีกฝ่ายกลับไปตั้งนานแล้ว
"อื้ม ชั้นไปคุยเรื่องตารางซ้อมกับอาจารย์ริวซากิมาน่ะ"
หลังจากนั้นทั้งห้องก็เงียบลงอีกครั้ง บรรยากาศชวนดูอึดอัดเล็กน้อย แต่ในที่สุดฟูจิก็เป็นคนทำลายความเงียบนั้น
"นาย... ได้รับเมลล์ชั้นรึป่าว"
ร่างสูงนิ่งไปสักพัก
"อื้ม..."
...
...
...
หลังจากที่เทะสึกะเก็บของที่ต้องการลงกระเป๋าเรียบร้อย เขาก็สะพายกระเป๋าขึ้นแล้วหันไปหาฟูจิ
"หลับกันเถอะ..."
หนอย... มั่นใจเหลือเกินนะว่าเขาต้องรอตนเองอยู่
ฟูจิคิดในใจ
...

พอถึงทางที่พวกเขาต้องแยกกัน ฟูจิก็เดินไปอย่างค่อนข้างผิดหวัง เขาถอนหายใจน้อยๆ
แต่ตอนนั้นเองที่มือแกร่งมาฉุดเขาไว้
"เดี๋ยว..." ร่างสูงก้มหน้า ดูเหมือนจะเกิดอาการเขินนิดๆกับการที่ทำแบบนี้
เขาปล่อยมือเล็กลง แล้วเริ่มเปิดกระเป๋าค้นอะไรบางอย่าง แล้วสิ่งที่เขาหยิบขึ้นมานั้น ก็เป็นดอกกุหลาบสีแดงหนึ่งดอก ที่ดูค่อนข้างจะยับเยินทีเดียว
"สุขสุนต์วันวาเลนไทน์...." เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าลงต่ำยิ่งกว่าเดิม
"เทะ..สึกะ.."
ดูเหมือนฟูจิจะรู้สึกปลื้มสุดๆ เขาไม่หวังที่จะได้อะไรวันนี้แล้วเชียว แต่แล้วเทะสึกะก็อดที่จะทำให้เขาดีใจไม่ได้
ดูเหมือนว่ากุหลาบดอกนี้จะถูกยัดอยู่ในกระเป๋าแร็คเก็ตมาทั้งวัน จึงทำให้สภาพเป็นอย่างที่เห็น
ร่างเล็กหัวเราะน้อยๆ แต่ดูเหมือนน้ำตาจะไหลออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว
เทะสึกะใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาให้เขาเบาๆ สีหน้าดูเหมือนจะรู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน
"ขอโทษ... ชั้นดีใจน่ะ" ฟูจิยิ้ม

ตอนนั้นเองที่ฟูจิทำท่าเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาเปิดกระเป๋าตัวเองเหมือนกันแล้วหยิบกล่องเล็กๆสีชมพูดขึ้นมา
"ชั้นไม่กล้าเข้าไปซื้อช็อคโกแลตในร้านที่ผู้หญิงเขาซื้อกันหรอกนะ ก็เลยได้แค่นี้น่ะ แต่ว่า... มันเป็นรสออกใหม่นะ ชั้นเคยลองกินดูแล้วมันก็อร่อยดี" ฟูจิพูดพลางรีบแก้ตัว
เทะสึกะยิ้ม แล้วโอบเขาเข้ามากอด
"เดี๋ยววันนี้ชั้นไปส่งถึงบ้านนะ..."
ฟูจิหัวเราะเบาๆแล้วซบลงที่อกของเทะสึกะ
"สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ เทะสึกะ..."

--------------------------------

--------------------------------

Fudomine Lovely Valrntine's day Version

"ชินนนนนนจิ" เสียงเรียกอีกฝ่ายอย่างสนิทสนมดังขึ้น แต่ก่อนที่เจ้าของชื่อจะหันไปก็ถูกอีกฝ่ายกระโดดเข้าใส่เสียแล้ว
"อ้าปากสิ..."
เจ้าของเรือนผมสีดำขลับทำตามอย่างไม่คิดอะไรมาก เพราะเขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรแปลกๆอยู่แล้ว เขาเผยอปากออกตามที่อีกฝ่ายต้องการ และทันใดนั้นเอง รสชาติหวานๆก็ละลายอยู่ในปากของเขา
"สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ ชินจิ" ร่างเล็กยิ้มร่า... แล้วปล่อยไหล่ที่เกาะอยู่เป็นมาเดินเคียงข้าง
ถึงแม้จะไม่มีปฏิกิริยาอะไรมากมาย แต่มันก็เป็นเรื่องปกติของอีกฝ่ายอยู่แล้ว แต่พอเดินไปไม่เท่าไหร่ ชายหนุ่มก็โอบเขาเข้ามาหอมแก้มทันที...
ทำเอาคนถูกหอมเขินจนเอามือขึ้นมาปิดแก้มไว้
"ชินจิ..."

-----------------------------

St. Rudolph Lovely Valentine's day Version

"คุณมิสึกิครับ... เอ่ออ นี่ ของขวัญวันวาเลนไทน์" ฟูจิ ยูตะ เด็กหนุ่มปี 2 แห่งโรงเรียนเซนส์รูดอล์ฟ ยื่นกล่องเล็กๆที่ถูกผูกโบว์อย่างดีให้ผู้จัดการชมรม
มิสึกิยิ้มน้อยๆ
"ยูตะคุง ทำไมอยู่ๆถึงเอามาให้ชั้นล่ะ?..."
ยูตะทำท่าอึกอัก เขาควรจะตอบว่าอย่างไรดี
"ก..ก็... ก็คุณมิสึกิ คอยดูแลผมเป็นอย่างดี.. แล้ว แล้วก็..ผม.. ช่วยดูผมเรื่องเทรนนิ่งด้วย ก็เลย..."
มิสึกิยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะรับของขวัญไปจากมือทั้งสองข้าง
"ถ้าแค่นั้น... มันก็ไม่ตรงกับความคิดของชั้นหรอกนะ... พยายามให้มากกว่านี้หน่อย ยูตะคุง" ว่าแล้วอีกฝ่ายก็เดินไปอย่างอารมณ์ดี
"ค...คุณมิสึกิครับ..." ยูตะรีบไล่ตามไปทันที

-----------------------------

Yamabuki Lovely Valentine's day Version

"ดัน・คุง"
"อ๊ะ รุ่นพี่เซ็นโงคุครับ" ร่างเล็กหันมายิ้มให้กับอีกฝ่ายที่เรียกชื่อเขา
"มีอะไรเหรอครับ ถึงมาที่นี่"
"อ๋อ เปล่าๆ แค่ผ่านมาเฉยๆน่ะ มีคนเรียกให้มาเอาเจ้านี่หน่ะ" ว่าแล้ว เขาก็ชูถึงกระดาษใบเล็กๆขึ้นมาให้ดู
พอเห็นแบบนั้น ร่างเล็กก็หันหนีไปทันที
"เหรอครับ" น้ำเสียงและร้อยยิ้มแบบที่มีเมื่อครู่หายไปหมด
"ว่าแต่ ดันคุงไม่คิดจะให้อะไรชั้นมั่งเหรอ?" เซ็นโงคุยิ้มแล้วพยายามจะหันไปเผชิญกับอีกฝ่าย แต่ก็ถูกหันหนีไป
"รุ่นพี่ก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอครับ ถ้างั้นขอตัวก่อนนะครับ" ว่าแล้วก็ทำท่าจะเดินหนีไปทั้งอย่างนั้น
แต่ก็ถูกมือใหญ่กอดเอาไว้ก่อน
"อย่าเพิ่งงอนน่า ชั้นล้อเล่น นี่ ชั้นเอามาให้นาย..." เขายัดถุงเล็กๆใบนั้นใส่มือของร่างเล็ก
"รุ่นพี่..."
"ถ้างั้น ชั้นไปก่อนนะ แล้วเจอกันที่ชมรมเย็นนี้" ว่าแล้วเขาก็โบกมือแล้วเดินไป
ทาอิจิรีบวิ่งตามไปทันที เขาถึงเสื้ออีกฝ่ายไว้แล้วรีบโน้มคออีกฝ่ายลงมาหอมแก้ม
"ขอบคุณครับ..." แล้วร่างเล็กก็วิ่งจากไป
ถึงแม้อีกฝ่ายจะลับตาไปแล้ว แต่เซ็นโงคุก็ได้แต่ยืนจับแก้มตรงที่ถูกสัมผัสเมื่อครู่...

-----------------------------

Hyotei Lovely Valentine's day Version

"นี่...ยูชิ" อาโตเบะที่กำลังนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างห้องเรียนเอ่ยขึ้นมา อีกฝ่ายที่กำลังนั่งเขียนอะไรบางอย่างอยู่อย่างขมักเขม้นก็หยุดทันที แล้วหันไปหาร่างบางตรงหน้าต่าง
"หืมม ว่าไง"
"ของขวัญวาเลนไทน์ชั้นล่ะ" ร่างเล็กเริ่มต้นทวงของขวัญหน้าตาเฉย
"อ.. เอ๋...!!" อาโตเบะหันมามองอีกฝ่ายที่กำลังพยายามหาคำแก้ตัว
"ทั้งๆที่ใครๆเค้าก็ให้ชั้นกันหมด นายที่เป็น..."อาโตเบะเว้นไปนิดนึง "คนรัก ของชั้น กลับไม่เตรียมอะไรมาให้งั้นเหรอ"
ดูเหมือนว่าร่างเล็กจะแอบงอนไปเล็กน้อย แต่หนุ่มหล่อเจ้าของสำเนียงคันไซก็ไม่ทันได้คิดอะไรตรงนั้นเท่าไหร่ ตอนนี้ ในหัวของเขามีแต่คำว่า "คนรัก" วนไปมาอยู่
"นี่!!"อีกฝ่ายเรียกให้เขาตื่นจากภวังค์
"อ๊ะ... ขอโทษ...นะ"
"เอาเถอะ... ชั้นเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับเทศกาลนี้มากมายด้วย" เขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้
"ว่าแต่เสร็จแล้วรึยัง?" เขาหันไปถามพร้อมกับชี้ไปที่โต๊ะ
"อื้ม ตรงนี้แล้วเสร็จแล้วล่ะ" ยูชิตอบ พร้อมกับเริ่มต้นเขียนลงไปอีกครั้ง
"งั้นชั้นไปห้องชมรมก่อนนะ" ว่าแล้วอาโตเบะก็ลุกออกไป

ขณะที่ร่างเล็กกำลังเดินอยู่บนระเบียงที่ไร้ผู้คน ร่างสูงก็วิ่งตามเขามา เขาหยุดรอจนร่างสูงตามมาถึง
"ชั้นเสร็จแล้วล่ะ...เดี๋ยวจะเอาไปส่ง แต่ก่อนอื่น..." เขาก้มหน้าลงไปจุมพิตเบาๆที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย
"ชั้นขอโทษจริงๆที่ลืมเรื่องนี้..." ว่าแล้วก็รีบวิ่งออกไป ก่อนจะหันมาตะโกน
"นายไปชมรมก่อนเลย เดี๋ยวชั้นตามไป แล้วเย็นนี้... เรากลับบ้านด้วยกันนะ"
อาโตเบะถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาละตามไม่ทันกับการกระทำของชายคนนี้จริงๆ เขารูปต้นคอตัวเองอย่างช่วยไม่ได้
แต่พอมือล้วงกระเป๋าลงไปก็เจอกันดาษโน้ตใบเล็กๆ
อะไร?
เขาหยิบออกมาดู มันเป็นกระดาษที่เขียนลายมือของยูชิเอาไว้หวัดๆ
แล้วเราไปต่อกันที่ห้องของชั้นคืนนี้นะ ถือว่าเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์
อาโตเบะหน้าแดงอยู่คนเดียว
"เจ้าบ้า ของขวัญวาเลนไทน์ให้ใครกันแน่มิทราบ..."แล้วเขาก็เดินไป

------------------------------

Rikkai Lovely Valentine's day Version

เช้าวันที่ 14 ที่ห้องชมรมเทนนิส โรงเรียนสาธิตม.ริคไค
ยูคิมูระ เซอิจิ กัปตันชมรมเทนนิสแห่งมัธยมสาธิตริคไคที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่ง(หรือน่ากลัว)ที่สุดแห่งชมรมมาถึงชมรมในตอนเช้าด้วยรอยยิ้มที่สดใสเหมือนยามปกติ วันนี้ก็เป็นวันวันหนึ่งที่สดใสเหมือนวันอื่นๆ แต่พอเปิดล็อคเกอร์ของเขา มันก็เกิดมีบางอย่างที่ไม่ปกติซะแล้วเพราะในล็อคเกอร์ของเขา กลับมีตุ๊กตากระต่ายสีขาวตัวเล็กน่ารักวางอยู่เขายิ้มให้กับมัน แล้วเก็บลงในกระเป๋า
จากนั้น พอไปถึงตึกเรียน ที่ล็อคเกอร์เก็บรองเท้าก็มีตุ๊กตากุ๊กไก่ตัวเล็กวางอยู่เช่นกัน แต่ก็เหมือนเดิม ไม่มีชื่อคนให้ หรือ ข้อความ
ที่โต๊ะเรียนก็มีตุ๊กตาหมีตัวเล็กวางอยู่ พอเปลี่ยนคาบเรียนก็จะมีคนเอาตุ๊กตามาให้อีก แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าของเป็นใคร พอถามดูก็ได้ข่าวมาว่า ตุ๊กตานั้นวางอยู่ที่หน้าห้อง เพียงแต่มีชื่อของเขาเขียนอยู่ด้วยเท่านั้นเอง
วันนี้ทั้งวันที่ที่เขาโผล่ไปจะต้องมีตุ๊กตาตัวเล็กโผล่ออกมาอยู่เสมอๆ นับรวมๆดูแล้วก็มี 12 ตัวเห็นจะได้ มีทั้ง หมู หมา แมว นก ปลาวาฬ งู และอื่นๆอีก
ตุ๊กตาตัวสุดท้าย โผล่มาที่เก้าอี้ในห้องชมรม แต่เขาก็ไม่แปลกใจอะไร เก็บมันลงไปในกระเป๋า
ก่อนจะแยกกันกลับบ้านกับเพื่อนๆร่วมชมรม เขาก็หันไปหารองกัปตันชมรมของเขา
"ขอบใจนะ ซานาดะ" เขาพูดทิ้งท้าย ก่อนจะขึ้นรถไป
ซานาดะได้แต่ยื่นอึ้ง... ในใจคิดว่า
"รู้ได้ยังไงเนี๊ย?

--------------------------------

อันนี้ ถือว่าเขียนให้นางาเระซัง (รับไว้เถอะนะ) เพราะกิไม่อ่านฟิคเราอยู่แล้ว ก็เลยกลายเป็นนางาเระซัง สาวกยูคิมูระ ไม่รู้เหมือนกันว่าอ่านรึป่าว แต่เขียนให้ อิอิ
จริงๆแล้ว... เขียนแล้วรู้สึกว่า บ้า ใครจะไปทำแบบนี้ มันโรคจิตชัดๆเลยอ่ะ แต่ก็ดูน่ารักดี (รึป่าว?)

ก็จบแล้วครับ กับฟิคเล็ทวันวาเลนไทน์ ใครอ่านก็ขอให้สนุกกะมันนะ โรว์รู้ตัวว่าเขียนไม่ดี คราวหน้าจะไม่เขียนสดอีกแล้วคร้าบบ แต่ยังก็อยากให้ทันเทศกาลนี้ เพราะว่าเดี๋ยวก็จะหายไปอีก อาทิตย์นึงอีกแล้ว

นั่นแหละครับ เอาเป็นว่าขอให้สนุก ซักนิดก็ยังดี แล้วก็สุดท้าย

จุ๊บ (วาเลนไทน์ คิส)