มาแล้วคร้าบ กะเอนทรี่เบิร์ธเดย์ของโรว์เอ๊งงงง ครึๆๆๆ แต่ไม่เคยได้อัพบลอคตรงวันเกิดเลยย คราวก่อนก็มาอัพหลังวันเกิดหนึ่งวันพอดี แต่เอาเถอะ
คราวนี้ก็ไม่อะไรมากฮะ อยากจะมาขอบคุณเฉยๆ เพราะปีนี้ก็ถือได้ว่าเป็นวันเกิดที่ค่อนข้างดีทีเดียว
ขอขอบคุณไล่ตามคนที่อวยพรให้โรว์เลยนะครับ
คนแรกเลยที่อวยพรให้โรว์ปีนี้ ขอบคุณมากๆ โซยะซังที่ส่งเมลล์มาอวยพรเมื่อตอนเที่ยงคืนที่ญี่ปุ่นพอดี ขอบคุณมากๆ โรว์ดีใจมากๆเลย ไม่เคยดีใจอย่างงี้มาก่อน ถึงแม้จะมีอะไรที่น่าผิดหวังมาก็ตาม แต่จนแล้วจนรอดวันนี้โรว์ก็ยังไม่ได้ตอบเมลล์เลย ม่ายมีเวลาตอบซะที รอก่อนนะครับ เดี๋ยวตอบแน่ๆ
แล้วก็เจ้ากิ ที่ส่งเมสเสจมาแฮ้ปปี้เบิร์ธเดย์ตัวเอง
ต่อมาก็คือทราย แต๊งส์สำหรับคำอวยพร ถึงแม้แกจะไม่ยอมให้ความรักชั้นก็ตาม อิอิ
คนนี้สำคัญสุดๆครับท่านพ่อท่านแม่ที่ที่ทำให้มีเราขึ้นมาแล้วยังซื้อเค้กให้ด้วย ขอบคุณครับ
เพื่อนที่มหาลัยที่ส่งเมสเสจมาแต่เช้า แถมซื้อป๊อกกี้กะเค้กให้อีกอ่ะ ขอบใจน้า
พี่แก้วที่โทรมาอวยพรตั้งกะเช้า พี่หนิงที่เอสเอ็มเอสมา ขอบคุณมากๆครับ
โทชชี้ ที่อวยพรวันเกิดผ่านเอ็มเอสเอ็นครับ แต๊งส์ฮะ หุหุ
แต๊งส์เหรียญด้วยที่ส่งข้อความมา
แล้วก็พี่ติ่ง ขอบคุณมากๆ สำหรับการ์ดงามๆ กราบขอบคุณงามๆคร้าบ หุหุ ผมก็คิดถึงพี่เหมือนกัน เอาไว้เจอกันนะคร้าบ ขอบคุณสำหรับอาโตเบะ และ เทะจัง
ใครยังไม่ได้ดูตามไปที่ลิ้งค์เลยนะคร้าบ
สุดท้ายกล่าวรวมๆ ขอบคุณทุกคนที่ที่อวยพรนะครับ ถ้าโรว์หลุดใครไปอ่ะ ที่ขอบคุณทั้งหมดนี่ คือขอบคุณที่ยังไม่ลืมกันครับ รักทุกคนเลย ฮิ้ววววว
เอาล่ะจบวันเกิดเราเพียงเท่านี้
ตอนนี้โรว์ก็ยุ่งกะที่มหาลัยมากมาย เพราะว่าจะเริ่มเรียนวิชาใหม่อีกสองตัว ทำให้ต่อไปจะได้หยุดแค่วันอาทิตย์แล้ว
วันนี้เริ่มวิชาใหม่ อ.สอนหน้าตาดีซะด้วย แถมยังเก่ง แต่เสียงสิ แหลมมาก ฟังแล้วจั๊กจี๋อ่ะ สอนน่าเบื่ออีกตะหาก เฮ้ออ
ช่วงนี้โรว์กำลังประสบปัญหาใหญ่มาก คือ โรว์อ้วนขึ้น อ๊ากกกกกกกกกกกก
กินข้าวอ่ะกินน้อยนะ แต่ขนม ยิ่งนี่เลย เพื่อนให้เค้กมา แม่ซื้อเค้กมา แถมโรว์กินป๊อกกี้ทุกวันแทนข้าว อ๊ากกกกกก เพื่อนๆก็เอาขนมมาให้กันบ่อยๆ เลยทำให้เวลาอยู่มหาลัยกินไม่หยุดเลยอ่ะ เห็นเพื่อนกินขนมก็หันไปกิน สงสัยต้องติดป้าย "ห้ามให้อาหารสัตว์" ซะแล้วว
เฮ้ออออออออออออออ
เอาล่ะ นี่ๆ จบเอนทรี่ด้วยฟิควันเกิดอ่ะคร้าบ เขียนให้ตัวเอง ต่อไปเป็นฟิคไวท์เดย์ รออ่านกันได้เลย คู่สุดฮ็อตตอนนี้ซะด้วยนั้นก็คือ ยูชิอาโตะ นั่นเอง โอเคครับไว้เจอกนคราวหน้า บ๋ายบายยย
Title: Just wanna be with you...
Author/Artist: Row
Warnings/Rating:G (with a little bit of kiss scene)
Pairing: Fuji Syusuke X Echizen Ryoma
วันที่ 28 กุมภาพันธ์
นี่ เอจิเซ็น เสียงหนุ่มของเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเอ่ยเรียกรูกี้ปีหนึ่งประจำชมรมที่กำลังจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องชมรม
ครับ? เอจิเซ็นหันไปตามเสียงที่เรียกเขา ก็เห็นรุ่นพี่ฟูจิกำลังกวักมือเรียกเขาอยู่ใกล้ๆ เขาเดินไปหาอีกฝ่ายด้วยความสงสัย
ทันทีที่เขาเดินเข้าไปใกล้ก็ถูกร่างสูงฉุดข้าไปกอด พร้อมกับกระซิบเบาๆข้างๆหู
คืนนี้ไปข้างบ้านชั้นมั๊ย? เรียวมะรีบผลักอีกฝ่ายออกอย่างร้อนรน
ทำอะไรฮะ เดี๋ยวก็มีใครมาเห็นหรอก!! เขาหน้าแดงนิดๆจึงรีบยกแขนขึ้นมาปิดเอาไว้ก่อนจะหันไปมองรอบๆว่ามีใครอื่นหรือเปล่า
ไม่มีใครหรอกน่า... ฟูจิพูดอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์กับการกระทำของอีกฝ่าย แต่ก็เปลี่ยนอารมณ์กลับมาทันที ว่าแต่คืนนี้ไปมั๊ยล่ะ
เรียวมะมองอีกฝ่ายอย่างสงสัย ทำไมต้องเป็นคืนนี้ด้วยละครับ หรือว่ามีอะไรเป็นพิเศษ?
ฟูจิยิ้มน้อยๆ ก้อออ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ ก็แค่คืนนี้อยากจะให้ไป ได้มั๊ยล่ะ?
อื้มมม ก็ได้ครับ เขาตอบพร้อมกับถอนหายใจน้อยๆกับความเอาแต่ใจของอีกฝ่าย แต่ก็เพราะว่าชอบแหละนะ
ยังไงเดี๋ยวเย็นนี้เจอกันที่เดิม ผมจะกลับบ้านไปก่อน โอเคนะครับ เขามองหน้าร่างสูงเป็นการขอความเห็น
ฟูจิยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะพยักหน้า ขอบใจนะ เอจิเซ็น
เรียวมะก้มหน้าลงเล็กน้อยพร้อมกับดึงหมวกลงมาปิดหน้าก่อนจะพึมพำเบาๆพอให้อีกฝ่ายได้ยิน เวลาอยู่กันสองคน เรียกเรียวมะก็ได้...
ได้ยินดังนั้นเจ้าของเรือนผมสีเฮเซลนัทก็รีบดึงตัวเขาเข้ามากอดทันที ขอบใจนะ เรียวมะ เขาตบท้ายด้วยการหอมแก้มอีกฝ่ายเบาๆ
ร่างเล็กหน้าแดงพยักหน้าหงึกๆก่อนจะรีบวิ่งกลับไปที่ห้องชมรม
จังหวะนั้นเองก็มีเสียงมาจากด้านหลังของฟูจิ หึหึหึ เป็นข้อมูลที่ไม่เลวนี่นา ฟูจิ
อ้าว อินูอิเองหรอกเหรอ... ฟูจิพูดด้วยเสียงเบื่อหน่าย
ปกติไม่เคยเห็นเอจิเซ็นเป็นแบบนี้เลยแฮะ เรียวมะงั้นเหรอ ชั้นก็เรียกมั่งดีมั๊ยน้าาา ดูท่าตอนนี้ฟูจิจะส่งรังสีอำมหิตออกมาซะแล้ว
นายอย่าหาเรื่องใส่ตัวจะดีกว่ามั๊ง เขาเว้นจังหวะนิดนึง น้ำเสียงฟังดูน่ากลัวนิดๆ ทางที่ดี นายควรจะตามไปง้อไคโดซะดีกว่านะ ไม่รู้ไปทำอะไรเขาอีก เมื้อกี้เห็นวิ่งตาแดงๆไปทางนู้นแน่ะ ว่าแล้วก็ชี้ไปอีกทาง
อินูอิดูอึกอักไปทันที ไม่สามารถพูดอะไรได้ต่อ ได้แต่วิ่งไปตามทางที่ฟูจิชี้ให้
ฟูจิหยักไหล่แล้วยิ้มสนุกกับการแก้เผ็ดเล็กๆน้อยๆ เขาเดินเข้าไปที่ห้องชมรม
ไคโด เห็นอินูอิตามหานายอยู่แถวคอร์ทแน่ะ เขาเรียกรุ่นน้องปีสองที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อเสร็จ ไคโดมองเขาอย่างสงสัย แต่ก็ออกไปตามที่เขาบอก
ฟูจิหัวเราะเบาๆอย่างนึกสนุก ถึงแม้คนอื่นๆในชมรมคิดจะพูดอะไรแต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีใครกล้า
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
เมื่อถึงเวลานัด ฟูจิออกไปรับร่างเล็กที่เตรียมตัวมาค้างบ้านเขาเป็นอย่างดีตามสถานที่ที่นัดกันทุกครั้ง วันนี้ดูเรียวมะจะน่ารักเป็นพิเศษเพราะไม่ว่าเขาจะพูดก็ดูจะฟังเขาอย่างตั้งใจทีเดียว
หลังจากที่ทานข้าวแล้วอาบน้ำกันเสร็จแล้ว ทั้งคู่ก็นั่งดูโทรทัศน์จนเรียวมะผล็อยหลับไป ฟูจิยิ้มน้อยๆกับความน่ารักขงร่างเล็กที่หลับไม่รู้เรื่องอยู่ข้างๆเขา ฟูจิตัดสินใจอุ้มเรียวมะเพื่อไปที่ห้องนอน ก่อนจะขึ้น เขาก็ไม่ลืมที่จะกล่าวราตรีสวัสดิ์กับพี่สาวที่ยังนั่งทำงานอยู่อีกห้อง
ฟูจิวางร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ เรียวมะพลิกตัวช้าๆ เห็นแล้วเขาก็อดยิ้มไม่ได้กับท่านอนที่แสนจะน่ารักของเด็กหนุ่ม ฟูจิตัดสินใจนั่งลงข้างๆเตียงแล้วจุมพิตเบาๆที่แก้วของฝ่ายที่นอนอยู่ เลื่อนไปที่หน้าผากและเปลือกตา เรียวมะเผลอพึมพำออกมาเบาๆ
ไม่เอาน่า คาลปิ้น ฟูจิต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้ เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องตื่นขึ้นมา
เขาตัดสินใจนั่งทำอะไรไปเรื่อยจนรู้สึกตัวว่านาฬิกาข้อมือของเรียวมะนั้นกำลังสงเสียงปลุกอยู่ แต่ดูท่าเจ้าของนาฬิกาคงไม่ยอมตื่นง่ายๆ ถ้าเขาไม่ปลุกตอนนี้จะโดนอีกฝ่ายโกรธแค่ไหนน้า... ฟูจิคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกไปนั่งที่ข้างเตียงอีกครั้ง คราวนี้ก้มลงจูบเบาๆที่ริมฝีปากบางของร่างเล็กที่ตอนนี้อยู่ใต้ร่างของเขา แต่เรียวมะก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาจึงก้มลงจูบอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นจูบหอมหวานที่แสนจะเร้าร้อน เป็นเหตุให้เรียวมะตื่นขึ้นมาในที่สุด ดูเหมือนเขาจะตกใจนิดหน่อยเมื่อตอนที่ตื่นมา แต่เมื่อได้เห็นว่าเป็นใคร เขาจึงตอบรับจุมพิตนั้นอย่างยินดี จูบนั้นใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ฟูจิจะตัดสินใจถอนริมฝีปากออก เขาเลื่อนไปจูบที่หน้าผากมนอีกครั้งก่อนจะยิ้ม
ตื่นได้แล้วนะ เจ้าชาย บอกให้ปลุกไม่ใช่เหรอ ใช่แล้วเรียวมะเป็นคนบอกเขาให้ปลุกถ้าหากว่าเขาไม่ตื่นเมื่อนาฬิกาปลุก
เรียวมะกระพริบตาถี่ๆอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด เขาลุกไปที่กระเป๋าเขาดึงเอาของบางอย่างออกมา มันเป็นตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลอ่อนตัวขนาดหนึ่งฟุต ที่คอมีโบว์สีน้ำตาลเข้มขนาดใหญ่ผูกอยู่ เขาเดินเข้าไปหาร่างสูงพร้อมกับยื่นให้
แฮ้ปปี้เบิร์ธเดย์ฮะ รุ่นพี่... ชูสึเกะ ฟูจิซึ่งดูจะตกใจกับการกระทำนี้จึงไม่ได้ขยับตัวใดๆทั้งสิ้น เรียวมะจึงตัดสินใจยัดตุ๊กตาหมีลงไปในมือของร่างสูงแล้วเข้ากอดตาม รักนะครับ...
ฟูจิตัวสั่นนิดๆก่อนจะคว้าเรียวมะเข้ามากอดแน่นๆ ขอบใจนะ เรียวมะ เขาปล่อยเรียวมะออก แล้วจับมือข้างซ้ายของร่างเล็กขึ้นมาจูบเบาๆที่นิ้วนาง บริเวณที่สวมแหวน เดี๋ยวคริสมาสต์ ชั้นจะหาแหวนที่เหมาะกับนิ้วของนายมาให้นะ เขาเลื่อนลงมาจุมพิตที่ปลายนิ้วชี้อีกครั้ง ก่อนจะแลบลิ้นออกมาเลียเบาๆ
จูบหน่อย ได้มั๊ย? ฟูจิมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาอ่อนวอน จนเรียวมะใจอ่อนพยักหน้ารับ แล้วเป็นฝ่ายที่เริ่มเข้าไปจูบเสียเอง จูบเบาๆแต่ก็พอจะทำให้ใจเต้นแรงได้ แต่ดูเหมือนว่าจูบแค่นี้จะไม่สามารถทำให้ฟูจิพอใจได้ เขาจึงเป็นฝ่ายรุกกลับบ้าง เรียวมะเองก็ตอบรับต่อรอยจูบที่แสนร้อนแรงอย่างยินดี
ร่างสูงเลื่อนริมฝีปากไปตามพวงแก้มและคอระหงเรื่อยลงไป แต่ตอนนั้นเองที่เขาสังเกตว่าเรียวมะผล็อยหลับไปซะแล้ว เขาลังเลใจนิดๆก่อนจะตัดสินใจปล่อยให้ร่างเล็กหลับต่อไป
เขาอุ้มเรียวมะขึ้นนอนบนเตียงพร้อมกับวางตุ๊กตาหมีไว้บนหัวเตียงแต่ก็ทันเห็นการ์ดที่มากับตุ๊กตา
「Happy Birthday to My Dear Syusuke」
ฟูจิยิ้มอย่างอารมณ์ดี เขาก้มลงจูบหน้าผากของเรียวมะเบาๆ
ราตรีสวัสดิ์ เรียวมะ
คำถาม -- ฟูจิเทคนิคไม่ดีหรอ??
ตอบ -- ใครบอก เทคนิคฟูจิชั้นเซียน แต่เรียวมะยังเด็กก็เลยนอนดึกมากๆไม่ค่อยจะได้อ่ะน้าา
おわり。
Along time ago, the one who betrayed you... was me.
You don't exist,you aren't ...anywhere -- I can't located you anymore...
It's completely finished,isn't it?
สนุกมากๆเลยกันหลังทำอีกน่ะจะรออ่าน