วันนี้ก็มาอัพแล้ว แต่อย่าลืมไปอ่านรีพอร์ทมิวของผมกันนะคร้าบบบ^^

วันนี้เราค่อยๆมาคุยกันทีละเรื่องนะ ไม่งั้นโรว์จัง จะลืมหมดเสียก่อน

เรื่องแรกเลย ข่าวใหญ่ แต่หลายๆคนคงจะรู้กันแล้ว (เราเพิ่งรู้อ่ะ)
Tennis no ouji samaภาคอนิเมชั่นจะกลับมา ในรูปแบบ OVA ย้ากกกกกก ข่าวนี้ น่าดีใจมากมายยยย ในที่สุดก็กลับมาทำจนได้ แต่อย่าเวอร์ให้มากดีกว่าน้า เดี๋ยวช้านจะหมั่นไส้เอา ขอขอบคุณ อ.โคโนมิ อย่างสุดซึ้ง แต่ช่วยลากเรียวมะกลับมาด้วยได้ป่าวเนี๊ยยย หมายความว่า อ. จะตัดเรียวมะออกงั้นเหรอค๊ะ อาจ๊านนนนนน

ข่าวที่สอง มาจากแหล่งเดียวกัน นอกจากอนิเมแล้ว ยังจะมีการทำเป็น Live action movie อีกต่างหาก โอ้ ม่ายอาววว คืออันนี้เราไม่สนับสนุนlive action movieก็คือการเอามาทำหนังนั่นเอง จากข่าวกรองที่ได้มารู้สึกว่าจะทำเป็นซี่รีย์อ่ะนะ แทนที่จะเป็นหนังใหญ่ จะทำไปพระแสงอารายเนี๊ยยยย ม่ายเอาว้อยยย
ทำไมถึงไม่เอาน่ะหรอ ก็เพราะว่าถ้าเอาทำซี่รีย์ จะต้องมีพวกไอด้อลเข้ามาเกี่ยวแน่นอน ม่ายเอา ก็ถ้าทำอย่างนั้น ปริ้นท์เราต้องเกลื่อนตลาดในไทยแน่ ช้านยังไม่อยากเกลียดปริ๊นท์ว้อยยยยยย

ต่อจากนั้นก็เป็นเรื่องมิวๆอีกเช่นเคย ใครรู้จักหนังเรื่อง Yasha กันบ้าง คือเรื่องนี้ ถ้าเราจำไม่ผิดอ่ะนะ แบบว่าไม่มั่วเรื่อง รู้สึกเหมือนมันจะเคยเอามาออนแอร์ที่ ยูบีซี ใครชัวร์ ข่วยบอกที เป็นหนงที่ทำมาจากการ์ตูน เราดูไปไม่เยอะ รู้แต่ว่ามันจะออกแนว มิตรภาพระหว่างเพื่อนตั้งแต่เด็ก ออกแนววายมากทีเดียว
แล้วพี่สาวเราเคยเห็นหน้าบุโจ(ทาคิ) แล้วบอกว่าหน้าเหมือคนเล่นเรื่องนี้เลย มันเกิดอาการทำให้เราอยากดูขึ้นมา แต่ก็หาดูไม่ได้ แต่อันนี้เราว่าคงจะเป็นเพราะพี่เรตาเพี้ยนมากกว่า บุโจไม่เล่นหนังหรอก
แต่ ณ ตอนนี้เราอยากดูอีกแล้ววววววว เพราะอะไร ทำไมน่ะเหรอ
เพิ่งได้รับข่าวมาสดๆร้อนๆ (ไม่สดเท่าไหร่ ข่าวค่อนเก่า) ก็ยูยันของเรานะสิ ร่วมแสดงในหนังเรื่องนี้ด้วย เป็นพระเอกตอนเด็ก เห็นภาพแล้ว
กี๊ดดดดด ยูยะคุงงงงงงงงงง หน้ากลมมากกกกกกกกกกกกก น่าร๊ากกกกกกก(รูป ไม่จิ๊กนะครับ อยากเห็น ขอทางเอ็มอ่ะ เดี๋ยวโดนเค้าแบนมันจาไม่คุ้มกัน)

จากนั้นก็มาต่อกันที่บลีชมิวบ้าง ไปอ่านคอมเม้นท์ที่เป็นคอมเม้นท์ของคนที่ไม่รู้จักบลีชสรุปคือ คอมเม้นท์ของแฟนเทนนิมิว อาจจะสงสัย ทำไมแฟนเทนนิมิว ถึงไปดูบลีชมิวสาเหตุคือ นากายัน ทูทิ โองุจิซัง และโมริเอย์จิ สี่คนนี้ จากมิว ก็ร่วมแสดงในบลีชมิวด้วยนี่เอง แล้วคอมเม้นท์ที่ได้มาก็เลยค่อนข้างจะออกไปทางแง่ลบนิดนึง เพราะคนดูมันรู้จักบลีชอยู่นิดเดียว ฮ่วยย
มากันที่เนื้อเรื่องที่ไอ้นี่ (เรียกว่า ไอ้ สมควรที่สุด ทำไมเหรอ รออ่านดูละกัน) ไปดูมันไม่พูดถึงแม้แต่น้อย แต่จากที่เราคำนวณดูทางตัวละครแล้ว เราว่าน่าจะเป็นช่วงที่เข้าไปช่วยลูเกียที่โซไซตี้พอดี แต่จะยังไม่ลึกนัก เพราะตัวละครเก๋าๆ แต่ละตัวมันออกมาอย่างละต๋อยนึง เอาล่ะ มาลองฟังคอมเม้นท์ตัวละครกันดีกว่า
อิจิโกะ -- ร้องเพลงได้โอเค การแสดงโอเค
ลูเกีย -- ดีเยี่ยม เลเวลเดียวกะมิวเลย
แช้ด -- ไม่มีความประทับใจใดๆทั้งสิ้น
โอริฮิเมะ -- ไม่อึ๋มจริง แล้วก็ เพลงไม่เวิร์คเลย
อุราฮาระ -- ดูเป็นคนที่เวิร์คที่สุด เป็นคาร์แรคเตอร์ที่ตลก มีอยู่ช่วงนึงลงมาขายแพมเฟล็ต แต่พอมีแฟนๆจะเ กลับบอกแฟนๆว่า ให้ไปซื้อที่หน้างาน (-__-)
ฮินาโมริ -- น่าเบื่อ อยู่บนเวทีประมาณ สอง นาที สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือ ร้อง "อ๊า................" (น่าจะป็นตอนเห็นหัวหน้าไอเซ็นตายนะ)
เบียคุยะ -- เธอไม่รู้ว่าเขาคนนี้คือใคร แต่แฟน โ ค ต ร จะ กรี๊ดเค้าเลยยยยย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคาร์แรคเตอร์หรือคนแสดง
เร็นจิ(โมริยาม่า เอย์จิคนเล่นโมโมะ) -- เยี่ยมครับ ร้องเพลงได้ดีเช่นเคย
ฮิซึกายะ -- (คอมเม้นท์ที่อ่านแล้ว ฮา) เค้า(คนที่ไปดู) ไม่รู้จักคาร์แรคเตอร์นี่หรอกนะ แต่ไม่ว่า นากายันจะทำอะไรก็น่ารักอ่ะ(-____-) ต่ว่า นากายัน แต่งออกมาได้เหมือนฮิซึมากๆๆ (อันนี้เห็นด้วย เห็นลางๆจากรูป ให้ควมรู้สึกว่าเหมือน)
ไอเซ็น(โองุจิ เคย์โกะ คนเล่นเทะสึกะของเซย์รุ) -- บทไม่เยอะ แต่ว่าเล่นได้ดีมาก เท่มากๆ
งิน(ทูทิ คนเล่นโออิชิ) -- ก็โอเคครับ แต่อาจจะม่เข้ากัคาร์แรคเตอร์คนแสดงไปหน่อย ก็คือปกติ ทูทิ จะเป็นคนตลกๆ มาเล่นบทงินก็เลยดูแปลกๆ

แค่นี้แหละครับ คอมเม้นท์ที่ได้มา คนไปดูรู้สึกผิดหวัง (แบบว่าเธอหวัง โกลเด้นแพร์ไว้ หันไปดูคนเล่นโกลเด้นแพร์ ฮิซึกะงิน ในเรื่องมันจะฆ่ากันตายอยุ่แล้ว จะเป็นได้ยังงายยยยย)
แต่.. แต่... ยังมีเรื่องให้หมั่นไส้ไอ้คนไปดูนี่ก่อน คือ มันคงจะเล็กอ่ะ ไอ้ฮอลล์ที่แสดง ตอนที่อุราฮาราลงมาขายของ เธอก็เลยได้อยู่ใกล้ๆ กับอีกงานนึงที่ทำให้เราแค้นมันมากขึ้นคือ (ไม่รู้ว่าช่วงเลิกการแสดงหรือว่าที่อื่นนะ เพราะเธอจะมีพูดถึงไปดูอีเว้นท์ของเมะมาด้วย) เธอ ได้เจอกะโองุจิซัง ได้จับมือด้วย ถึงโองุจิจะมองเธอแปลกๆก็ตาม แล้วเธอก็บอกว่า โองุจิเท่มากกกกกกกกกกกก เท่กว่าชิโรตันอีก (แน่อยู่แล้ว ไอ้บ๊องนั้น) จากนั้นเธอก็ได้คุยและจับมือกะนากายัน แถมนากายันยังพยามให้พวกมันจับแขนอีก นากายานนนนนนนนน อิจฉาว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

แค่นี้ยังไม่พอ คือเราเพิ่งแว่บ ไปอ่านรีพอร์ตเทนนิมิวมา พระเจ้า!!!! แบบว่า พวกผมนี่เป็นคนที่ไม่มีดวงขนาดนั้นเลยเหรอไงว่ะ หรือเอาดวงมาใช้เพื่อให้มีชีวิตอยู่หมดแล้ว ตอนนี้ผมเศร้ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมนะเหรอ ก็รีพอร์ทที่ไปอ่านมานะดิ โธ่เว้ยย มันต้องเป็นเพราะผมทำอะไรเองไม่ได้แน่ๆเลย เพาะยังไร้ความสามารถ ถึงไม่สามารถส่งตัวเองให้ไปถึงจุดที่ต้องการได้ เฮ้ออออ มาฟังกันครับว่าทำไมผมถึงโอดครวญขนาดนี้
สำหรับคนที่ได้อ่านรีพอร์ทมิวเฮียวเทของผมแล้ว คงจะรู้ได้ว่า ผมได้แค่ดูแล้วก็กลับเท่านั้น แต่คุณเธอพวกนั้น

//สำหรับคนที่เคยอ่านรีพอร์ทเก่าๆของผม คงจะรู้ว่า คุณเธอพวกนั้นคือใคร คุณเธอพวกนั้น คือฝรั่ง(ประมาณสามคน)ที่อยู่ที่ญี่ปุ่น เป็นคนที่ไม่รู้ว่าทำไม ถึงมีโอกาสใกล้ชิดเด็กมิวมากนัก ไม่รู้จริงๆว่าทำไม ไม่รู้ว่าเธอเอาโชคมาจากไหน แบบว่า โคตรอิจฉาเลยครับ สรุปคือ แค่อิจฉาใช่มั๊ย คือมันไม่ใช่ไง แต่พวกเธอโชคดีเกินไป จนน่าหมั่นไส้
จริงๆแล้วพวกเธอก็เป็นคนดีครับ ผมได้ข้อมูลส่วนมากก็มาจากพวกเธอแหละ หลายๆอย่างที่ ถ้าไม่มีเธอผมก็ไม่ได้มันมาแน่ๆเลยทีเดียว แต่ มันจะน่าหมั่นไส้เกินไปแล้ววว//

บัตรที่ผมหามาอย่างยากลำบากก (ลำบากไร เอ็งแค่ใช้คนอื่นซื้อ เออ ตรูผิดเอง) ได้มาใบเดียวก็ปางตาย พวกหล่อน ไปดูมากกว่าสามรอบครับ อาจจะประมาณห้ารอบได้ นอกจากนั้น วันนึงตอนที่เธอกำลังจะไปดูมิว เธอก็ไปเตรกะเพื่อนแถวๆนั้น เจอพวกหนุ่มๆเดินมาอยู่ เธอเลยตะโกนเรียกยู ซึ่งเค้าก็มาคุยด้วย ถึงแม้ว่าจะไม่พอใจสักเท่าไหร่ ได้เจอคาซุกิซังตอนกำลังจะกลับ เจอยู เจอยานางิ แล้วก็ได้เข้าห้องที่คิดว่า น่าจะเป็นห้องสำหรับแฟนๆ (ใครก็ได้บอกทีว่าไอ้ห้องเนี๊ยอยู่ไหน) มันน่าโมโหนักกกก แล้วผมมันเลวขนาดที่จะให้เจอกับพวกเค้าไม่ได้เชียวเหรอ พระเจ้าครับ...

ช่างเหอะ อิจฉาไปก็ทำอะไรไม่ได้แล้วตอนนี้ (ยังแง่งอยู่) มาพูดถึงความแตกต่างของมิวแต่ละรอบการแสดงคราวนี้ดีกว่า
เกสต์คราวนี้จะมีอยู่สามคนครับ เคนน ชิโอะแล้วก็ชินดะ สามวันแรกที่โตเกียวเป็นเคนน สามวันหลังเป็นชิโอะ วันสุดท้ายเป็นชิโนดะ
การแสงโยหลักๆแล้วจะเมือนกันหมด ยกเว้นแต่มุขบางมุข บางครั้งก็จะมีการเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย แต่ที่พิเศษมากๆก็จะเป็นเคอร์เท่นคอลครับ เอาแบบรวมๆเลยนะ
- จะมีช่วงฟูจิ เอาแว่นเทะสึกะมาใส่
- อาโตเบะเอาแว่นเทะสึกะมาใส่
- อ๋อ แล้วเทะสึกะก็ลาไปเยอรมันแล้วครับ บะบาย ชิโรตัน (แอบดีใจ)
- เพลงเดี่ยวอาโตเบะ จะมีจังหวะที่ส่งจูบ แล้วคาบาจิจะล้มลง (ก็ได้รับจูบมานี่) แต่อันสุดท้าย พอส่งจูบเสร็จยกเว้นคาบาจิ ทุกคนล้มแทน คือแบบว่า ทุกคนจริงๆ เซงาคุด้วย (น่ารัก อยากดูว้อยยยยย)
- ช่วงที่เทสึกะกับโออิชิคุยกันที่น่าจะคุยกันถึงการฝึกซ้อม เทะสึกะดันถามโออิชิว่า
เทะสึกะ นายคิดว่าทุกคนรักชั้นมั๊ย (ไม่รักเว้ยยยย)
โออิชิ แน่นอนสิ
- ช่วงที่จับคัทสึโอะสวมหมวกว่ายน้ำแล้ว มันควรจะเป็นผมของโออิชิที่เป็นเส้น แต่คราวนี้ มันยาวลงมา โยที่นักแสดงคนอื่นๆไม่รู้ เห็นได้จากเทะสึกะวิ่งไปขำที่หลังเวที
- ช่วงแข่งคู่อินุไค โอโทชิชิ มีช็อตที่เอย์จิฟูจินั่งจิ๊จ๊ะกันอยู่ อันนี้ แบบว่า นั่งจับนู้นจับนี่กันอ่ะ (เค้าว่ามาอย่างนี้)
- ช่วงเคอร์เท่นคอลของครั้งสุดท้าย จะมีใครอุ้มใครต่อใคร ออกมาเป็นว่าเล่นเลย อย่าง ยูชิอุ้มงาคุโตะ
จำไม่ค่อยได้แล้วอ่ะนะ แต่ที่น่าเจ็บใจอีกอย่างคือ การแสดงครั้งสุดท้ายในโตเกียว ทำกันได้นะ เจ้าคนจัด
คือ ช่วงจบเนี๊ย จะมีสองเคอร์เท่นคอล จบอันแรกแล้วจะมีการอังกอร์ แล้วก็จะออกมาขอบคุณเฉยๆ
แต่ของอันสุดท้าย เคอร์เท่นคอลแรกผ่านไป แทนที่จะเป็นเคอร์เท่นคอลสอง สิ่งที่ขึ้นมากลับเป็น ดนตรี แล้วเพลง คริสตอลก็ขึ้น (ป็นเพลงจบของดรีมลฟ์สอง เพราะมากกกกกก) พอจบแฟนก็ตบมือกันตลอด จนไฟจะติดก็ยังไม่เลิก (ไฟติดเท่ากับจบการแสดง) แต่แล้ว ม่านก็เปิด ทั้งๆที่ไฟยังติดอยู่ แล้วทกคนก็ออกมาอีกครั้ง ลากยานางิออกมาแกล้งด้วย จากนั้นก็เป็นการพูดของ ยูนิดหน่อย แล้วจบ
อ๊ากกกกกกก อยากดูง่า ดีวีดี เอาอันสุดท้ายมาทำด้วย ไม่งั้นไม่ยอมนะเว้ยยยยย แง่งงงงง

ถึงแม้จะเกลียดคนรีพอร์ทขนาดไหน แต่ก็ต้องบอกว่าเธอทำได้ดีมากๆ คือละเอียดมาก แถมพวกเนี๊ยเพลงเธอยังจดท่อนหลักเอาไว้อีก นับถือนิดหน่อย แต่อิจฉาก็คืออิจฉาเนอะ เคซุเกะ (?)

อา... ยาวอีกแล้ว เอาเป็นว่า อ่านกันให้สนุกละกัน ถ้าไม่สนุกก็อย่าอ่านเลยนะ เราสงสารอ่ะ ทิ้งท้ายกนด้วย อารมณ์ พีคสุดๆจาก อินินเชี่ยว ดี ที่ทำให้เราปั่นฟิคเล็กๆมาให้ได้อ่านกัน

Initial D Fan fiction ~Project D~ After the match on Shiona Mountain

KeisukeXRyousuke

** At Takahashi brothers house

กริ๊ก... เสียงปิดประตูเบาๆดังขึ้น

ชายหนุ่มเดินไปมามองร่างสูงที่กำลังนอนหลับอย่างเหนื่อยอ่อนอยู่บนเตียง ก่อนจะนั่งลงที่ข้างเตียงแล้วจุมพิตอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน เขาขบริมฝีปากของร่างที่นอนอยู่บนเตียงอย่างนึกสนุก แล้วจึงสอดลิ้นเข้าไปควานหาความหวานจากปากอีกฝ่ายอย่างถือโอกาส จากนั้น เขาก็รู้สึกถึงแรงต่อต้านจากมือที่เริ่มผลักเขาออก แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเพิ่งตื่นนอนหรือไม่เอาจริงกันแน่ มือที่ผลักเขาออกจึงดูไม่มีแรงสักเท่าไหร่ แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะสาเหตุใดก็ตาม เขาก็ไม่ปล่อยโอกาสงามๆแบบนี้ให้หลุดไปแน่นอน เคซุเกะตัดสินใจที่จะรุกเร้าต่อไปแทนที่จะหยุด

ด.. เดี๋ยว หยุด เคซุเกะ แรงต่อต้านเขาเริ่มจะมีมากขึ้น ทำให้เคซุเกะต้องจำใจถอนจูบออกอย่างขัดไม่ได้ ร่างที่อยู่บนเตียงหยุดพักหายใจครู่หนึ่ง

บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าเข้ามาเงียบๆแบบนี้ ก็รู้อยู่นี่ ว่าชั้นเพิ่งทำรายงานวิชาวิทยาศาสตร์พยาบาลเสร็จ แถมเมื่อคืนก็เพิ่งไปแข่งกับโรงเรียนพิเศษโทโดมา ชั้นยังไม่ได้นอนเต็มที่เลยไม่ใช่เหรอไง เรียวซุเกะเสยผมอย่างอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก อาจจะเป็นเพราะหงุดหงิดจากอาการนอนไม่พอก็เป็นได้ เขาหันไปหยิบบุหรี่ที่ข้างเตียงก่อนะยกขึ้นจรดริมฝีปากเพื่อเตรียมจุดไฟ แต่แล้วบุหรี่เจ้ากรรมก็ถูกดึงออกไปเสียก่อน

เมื่อคืนพี่ก็นอนแล้วนี่... ยังนอนไม่พออีกเหรอ เคซุเกะทำน้ำเสียงเหมือนล้อเลียน เขารู้ว่าเรียวซุเกะคงจะได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงแน่ๆ เพราะเมื่อคืนก็ต้องขับ FD กลับมา กว่าจะถึงก็เกือบรุ่งสางแล้วคนอย่างพี่คงจะไม่ยอมข่มตาลงง่ายๆแน่นอน คงจะนั่งวิเคราะห์นู้น คำนวณนี่อยู่อีกนานกว่าจะได้นอน แต่ก็อย่างว่าแหละ ช่วงนอนไม่พอเนี่ย จะน่ารักสุดๆ โอกาสแบบนี้ จะพลาดได้ยังไง

งั้นชั้นไม่นอนแล้วละกัน หลีกไป ชั้นจะไปอาบน้ำซะหน่อย เคซุเกะรีบคว้าเอวของอีกฝ่ายไว้ทันก่อนที่จะลุกออกจากเตียงไป

เดี๋ยวก่อนสิพี่อ่ะ ผมอุตส่าห์ตื่นแต่เช้ามาปลุกแล้วน้า... เมื่อคืนก็อุตส่าห์ไม่งอนที่ให้เจ้าฟูจิฮาร่ามันแข่งไปคนเดียวแล้วด้วย เรียวซุเกะถึงกับต้องกุมขมับ

แล้วจะเอาอะไรล่ะ

เคซุเกะยิ้มเจ้าเล่ห์ ขอเวลายามเช้าของพี่ สักสองชั่วโมง ได้มั๊ยล่ะ อีกฝ่ายทำหน้าหน่ายๆ

เอ๊!!!! ไม่ได้เหรอ ทำไมอ่ะ? น้า~~ แล้วผมจะเช่อฟังพี่ทุกอย่างเลย ช่วงนี้พี่ก็มัวแต่ง่วนอยู่กับรายงานกับ โปรเจ็ค ดีอยู่นั่นแหละ ไม่เห็นมีเวลาให้ผมเลย เขาเริ่มทำท่าทางน้อยใจ

เรียวซุเกะมองคนที่ได้ชื่อว่า น้องชาย อย่างอดขำไม่ได้ แลกกลับ คราวหน้านายต้องไปสำรวจที่แถวไซตามะนะ ว่าแล้วก็จูบเบาๆที่ข้างๆริมฝีปากของชายหนุ่ม จำให้ คุณน้องชาย อารมณ์ดีขึ้นมาในพริบตา

พี่><

เคซุเกะรีบประกบริมฝีปากกะอีกฝ่ายอย่างรวดเรว แต่เขาก็เริ่มจากจูบเบาๆที่ทำให้เคลิบเคลิ้ม เรียวซุกะตอบสนองจูบเป็นอย่างดีจนชายหนุ่มแทบจะทนทำไปตามทีละขั้นตอนไม่ไหว เขาละริมฝีปากออกแล้วไร้ไปที่คอเรียว มือใหญ่กร้านลูบไล้ไปตามสะโพกมน ส่วนอีกข้างก็สอดเข้าไปในเสื้ออย่างคุ้นเคย กระดุมเสื้อของชุดนอนถูกปลดออกไปทีละเม็ด จนเผยให้เห็นผิวขาวๆที่ไม่ค่อยมีใครมีโอกาสได้เห็นกัน ริมฝีปากบางแวะจูบไปเรื่อยตั้งแต่ลำคอจนถึงเนินอก ก่อนจะขบเบาๆเพื่อเป็นการกระตุ้น เสียงครางเบาๆเริ่มหลุดออกมาจากร่างสูงที่ได้ชื่อว่าเป็นสุดยอดด้านกรอักรถแห่งเขาอากากิ ซึ่งตอนนี้ดูจะไม่เหลือเค้าอยู่แล้ว แต่แล้วอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านของท้งสองก็ต้องสะดุด เมื่ออยู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือของผู้พี่ดังขึ้น

ด.. เดี๋ยว เคซุเกะ... เรียวซุเกะพยายามผลักให้อีกฝ่ายออกไปก่อนจะตะกายไปรับโทรศัพท์ที่อีกฝากของเตียง

อา... ฟูจิฮาระเหรอ... ว่าไง

เขารู้ว่าไม่สมควรจะเข้าไปยุ่งตอนที่พี่คุยโทรศัพท์อยู่ แต่พอได้ยินชื่อฟูจิฮาระ ก็รู้สึกฟิวส์ขาดขึ้นมาทันทีแฮะ

เคซุเกะจึงเข้าไปกอดทางด้านหลังของร่างสูงพร้อมกับพรมจูบไปตามลาดไหล่บาง มือทั้งสองเริ่มซุกซนไปกับกางกงของเขา จนทำให้มันเกินที่จะอดกลั้นเสียงเอาไว้

อ.. อื้ออ โทษทีนะ ฟูจิฮาระ เดี๋ยวชั้นจะโทรกลับไปทีหลัง อื้ม แค่นี้นะ จากนั้นก็หันมาโวยใส่คนที่กำลังก้าวก่ายกับร่างกายของเขาอย่างถือวิสาสะ

เคซุกะ ไม่เห็นเหรอ ว่ากำลังคุณโทรศัพท์อยู่น่ะ

แต่พี่ให้เวลากับผมสองชั่วโมงแล้วนี่... เคซุเกะถียงกลับหน้าด้านๆ ถึงแม้ปกติเขาจะไม่ค่อยกล้าเถียงนักก็เถอะ แต่พอมีเรื่องเกี่ยวกับฟูจิฮาระเข้ามาทีไร เอาอดน้อยใจไม่ได้ทุกที

ดูเหมือนเรียวซุเกะก็จะรู้ถึงความจริงข้อนี้เหมือนกัน ถึงไม่ได้พูดอะไรต่อไป

แล้วจะนั่งงอนอยู่อย่างนี้เหรอไง เขาหันยิ้มให้น้องชายที่แสนจะน่ารัก

พี่อ่ะ อะไรๆก็เอาแต่ฟูจิฮาระ เขากอดพี่ชายเอาไว้แน่นเหมือนกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนีไป ส่วนเรียวซุเกะยิ้มอย่างพึงใจ

แต่ชั้นก็เป็นของนายคนเดียวไม่ใช่เหรอไง เคซุเกะ

จากนั้นช่วงเวลาแห่งความสุขก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็ดูเหมือนจะทำห้จิตใจของคนทั้งสองสดชื่นขึ้นมามากทีเดียว เคซุเกะไม่รู้สึกน้อยใจกับเรื่องการแข่งเมื่อวานสักเท่าไหร่แล้ว (แต่น้อยใจก็คือน้อยใจอ่ะ เค) ส่วนเรียวซุเกะก็ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่หลังจากที่เหน็ดเหนื่อยมาหลายวัน

หลังจากตื่นนอนมาสิ่งแรกที่เขาคิดคือ คราวหน้า เลือกสนามให้เหมาะกับเคซุเกะดีกว่า

ด้านทาคุมิ ถือหูโทรศัพท์ข้างไว้ หน้าแดง เสียงนั่น?! บ๊องงงงง

*************Owari***************

มาอีดิดนิดนึง เพราะยังไม่อยากขึ้นอันใหม่
เพิ่งคิดโปรเจ็คขึ้นมาได้ครับ โปรเจ็คขอความรักจากเหมียวโรว์ ทำไมนะเหรอ ตอนนี้ชีวิตมันน่าเซ็งมากมาย เพื่อนๆน่าเบื่อมากกกกก (ที่มหาลัย) แล้วรอบข้างโรว์ก็ไม่มีใครคิดรักเอาซะเลย เอาเป็นว่า ตอนนี้ดาวน์อ่ะฮับ แล้วอยู่ๆคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ก็เลยมาบอกเอาไว้

Love Project !~One pocky please~

ก็ง่ายๆครับ เพียงแค่นับจากตอนนี้ไปถึงสิ้นปี
โรว์ขอปอคกี้เพื่อนๆ คนละกล่อง ไม่ได้บังคับนะครับ คือถ้าคุณอยากให้ เอามาให้ครับ ตรงจุดนั้นโรว์จะถือว่าเป็นการให้ความรักที่โรว์จะดีใจมากๆเลยทีเดียว

แต่ว่าปอคกี้นั้นจะต้องเป็นปอคกี้ที่เตรียมนะครับ ไม่ใช่วิ่งไปซื้อเอาตอนนั้นแหละ เห็นหน้าแล้วนึกได้ ไม่เอา

ทำไมถึงต้องเอาปอคกี้มาให้ มันเป็นความรักยังไง
ก็คือ หลังจากนี้แล้ว โรว์คงไม่ได้ออกไปเจอเพื่อนๆบ่อยๆ เพราะฉะนั้น เราจะไม่เจอกันบ่อยแน่นอน แถมจะเจอกันครั้งต่อไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมเวลามีถึงตั้งปลายปี เพราะฉะนั้นมันคงจะดีใจน่าดูที่มีคนจำสิ่งที่เราพูดได้ (อย่างน้อยก็มีคนนึงที่คิดเหมือนกัน ใช่ม่ะ)
กว่าจะเจอกัน คงลืมไปแลวล่ะ ว่าเคยพูดอะไรไว้ เพราะงั้น ถ้ามีคนเอาไปให้ก็น่าดีใจจะตาย ปกติโรว์จะกินปอคกี้แค่สองรสเท่านั้น แต่คราวนี้ไม่ว่าคุณจะให้อะไรมา โรว์จะหม่ำมันด้วยความยินดีครับ (ถึงแม้จะอยากขย้อนก็ตามที) เพราะโรว์อยากได้ความรัก ไม่ใช่ปอคกี้นะ มันจะเหมือนว่า คนที่ให้เนี๊ย เค้าคิดถึงเรานะ ไม่ได้ลืม แค่นั้นก็น่าดีใจแล้ว
ทำไมถึงชอบให้จำได้นะเหรอ ก็แน่นอน ถูกลืมบ่อยนี่นา... โรว์รักตัวเอง รักคนอื่น ก็เลยอยากให้คนอื่นรักเรามั่ง
เคยมั๊ยละ ที่อุตส่าห์เทคแคร์ ใส่ใจ เราเองก็ไม่หวังอะไรหรอก แต่สิ่งที่โดนทำด้วยคือการปล่อยให้เป็นหมาหัวเน่า แบบว่าโรว์เลิกทำแล้วเหมือนกันแบบนั้น รักตัวเองก่อนดีที่สุด

ยิ่งถ้าช่วงที่เราลืมไปแล้ว แล้วมีคนเอามาให้ มันน่าดีใจขนาดไหน ใช่ม้า เข้าใจใช่ป่ะ

ของตอบแทนสำหรับปอคกี้ตอนแรกว่าจะให้ของ แต่คงไม่มีปัญญา เอาเป็นว่าความรักจากโรว์ตอบแทนละกัน กอดแน่นๆ ดีมั๊ย อิอิ เพราะงั้น คนให้ เตรียมใจโดนกอดสิเนอะ

อนึ่ง โปรเจ็คนี้ไม่ใช่โปรเจ็คทำบุญนะคับ โรว์ไม่ได้อดอยากปอคกี้ ขอแค่คนที่มีใจจะให้เพราะรัก เพราะเอ็นดู แล้วก็จำคำพูดโรว์ได้เท่านั้น
ถ้าคิดว่า แม่ง ไมตูต้องซื้อให้ฟร่ะ อันนั้น อย่าให้เลยครับ โรว์มีตังส์ซื้อกิน

อย่างว่ากครั้งว่า ไม่บังคับ

ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่สนใจ โรว์คาดหวังปอคกี้จากใครบางคนอยู่ อยากให้ใครสักคนทำเพื่อเรา แต่สำหรับใครหลายคน โรว์ไม่คาดหวัง เพราะรู้ครับว่าไม่สำคัญ แค่ปกติที่ทำกับเราก็รู้แล้ว ว่าไม่เคยเห็นเราอยู่ในสายตา อย่าฝืนเลยนะ

ฝากบอกต่อกันสักนิดนะครับ บอกไปให้คนที่รู้จักโรว์ ขอบคุณจริงๆ แค่คุณๆอ่านก็ดีใจแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

แล้วเจอกันครับ สักวันเนอะ แล้ว ใครอยากเอาโปรเจ็คนี้ไปใช่มั่งก็ไม่ว่ากันนะครับ มันก็น่ารักดี แต่บอกกันนิดนึงน่าจะดี (จะมีใครจิตแบบแกมั่งล่ะ -- คนอ่าน)