สวัสดีวันทานาบาตะจ้า~

 

ทุกคนได้เจอเจ้าชายของตัวเองกันรึป่าว? หรือว่าแอบนัดเจอกันคืนนี้ อิอิ

โรว์เองไม่ได้เจอล่ะ คนที่อยากเจอ ไม่ได้เจอซักคน เป็นเหมือนปีก่อนเลย แล้วเมื่อไหร่ชั้นจะได้อยู่กับคนที่อยากอยู่ด้วยซักทีละเนี่ย

แต่ยังไงก็อวยพรให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะค้าบ หากไม่สามารถไปเจอคนที่รักได้ ก็นั่งมองพระจันทร์เอาละกัน เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ยืนยันว่า พวกเราอยู่ด้วยกันนะ หุหุ เดี๋ยวคืนนี้ เราก็จะออกไปบอกสวัสดิกับคุณพระจันทร์แล้วฝากคำบอกรักไปกับคุณพระจันทร์ด้วย เตรียมรับกันดีๆนะ *หัวเราะ*

ก็...ไม่ได้อัพมาหลายอีเว้นท์แล้ว... (ก็ไม่นานนะ เพิ่งอัพไปเมื่อวันที่ 3เอง) ปรับรูปกองพะเนิน แต่อยู่บลอคคนอื่นหมด เพราะเราขี้เกียจแปะ แต่คราวนี้ก็เลยเอารูปมาแปะนิดหน่อย~

งั้นก็ขอเม้าท์กันนิดนึงถึงคอมปาเมื่อวานด้วย รีพอร์ทหลักๆอ่านจากบลอคเจ้ากิเอาก็คงจะเหมือนๆกันแหละ *หัวเราะ*

แต่อยากจะเม้าท์ด้วยอารมณ์ที่ไม่ได้เป็นอย่างงี้มาเดือนนิดๆอ่ะ

ตัดสินใจไปงานกันวันอาทิตย์ เพราะว่าเพื่อนๆส่วนมากก็น่าจะไปวันอาทิตย์กัน ชุดรอบนี้แบบว่า...เผา มาก เจ้าของโปรเจ็คเป็นเจ้ากิ เราก็เลยไม่ค่อยร้อนรนเท่าไหร่ คราวนี้ให้มันนั่งทำพร้อพคนเดียวดูซะบ้าง

ไปถึงงานก็ทักทายกับหลายๆคนก่อนจะไปเปลี่ยนชุด แต่งองค์ทรงเครื่องให้รุ่นพี่ พอเสร็จออกมาก็เกิดอาการ ปลื้มมม ดีใจจัง แต่งพี่จ๊อยท์ออกมาได้เนี๊ยบขนาดนี้ ฮิ๊วว ภูมิใจ... (ก็พี่จ๊อยท์เป็นเหยื่อยรายที่ 2 ของเรานี่นา รายแรกก็ไอ้กิ) จากนั้นก็หันไปแต่งตัวให้ไอ้กิต่อ เสร็จแล้วค่อยมาแต่งตัวเอง แต่ตัวเองก็แต่งมาจากบ้านเกือบเรียบร้อยแล้วแหละ เหลือนิดๆหน่อยๆ

พอเรียบร้อยกันดี ก็เดินออกไปทักทายแนน แล้วก็ไปหน้าห้างถ่ายรูป /พอกมาเยอะ มันเลยหนา/

พอเครื่องสำอางเริ่มละลายก็เริ่มอาย หนีกลับเข้าไปที่งาน เริ่มเหนื่อย+หิวเลยนั่งพัก... แต่พี่จ๊อยท์กะกิก็เดินไปไหนกันก็ไม่รู้ ปล่อยเรานั่งเล่นกะโทรศัพท์อยู่คนเดียว... สักพัก ไอ้กิก็วิ่งมา

กิ - แกร๊!!!! เก็บของแล้วไปเร๊วว
โรว์ - อะไร ไปไหน
กิ - ประแจทูน่า!!
โรว์ - /เก็บของอย่างเร่งด่วน/

แล้วเราก็ได้ไปดูประแจทูน่า~ หยกกะรูกะคอส โ ค ต ร น่ า รั ก เลยยยย เพราะมันเป็นประแจทูน่าหรอกนะ ฮึ!! (ย้ำกะตัวเองน่ะ...)

ตกหลุมประแจแถมนั้นดังอั่ก..... เดินไปหาที่พึ่งพิง อ๋อยย พี่จ๊อยท์ประแจทูน่าทำเค้าใจสั่น..... (พี่จ๊อยท์ - กรูยังไม่รู้จัก -*- )

เฮ้ยย พูดจริงงงง ไม่ได้เป็นแบบนี้มานานแล้ว.... ใจสั่น ละลายยยย... แต่แค่นี้ยังไม่เท่าไหร่นะ... พอกรี๊ดประแจทูน่าเสร็จก็กลับไปที่เดิม นั่งๆอยู่สักพัก เตรียมจะไปกันแหละ... ไอ้กิก็วิ่งมาอีก.... น้องต่าย...

เพราะงั้นก็เลยเก็บของเตรียมออกเลย... ไปยืนส่องๆดู... น้องต่ายจริงๆด้วย~ (ได้แต่ส่อง...)

กิ - เข้าไปทักสิ
โรว์ - ..............
กิ - //ถีบ
โรว์ - //ดื้อด้าน

จนไอ้กิต้องเข้าไปทักให้ แถมยังเข้าไปถ่ายรูปให้อีก แล้วก็ถูกพี่ชุนเรียกให้ไปถ่ายคู่กับน้องต่ายด้วย... โรว์นี่แบบว่า คราวนี้ไม่ใจสั่นอย่างเดียว... ตัวสั่นด้วย.... -*-

เฮ้ยยยย มันเว่อร์ หลายๆคนอาจจะคิดอย่างงั้น แต่ถ้าเป็นเราตอนนั้นนี่แบบว่าจะซีดมาก.... ตัวสั่นจริงๆ

กลัวอะไรว่ะ
^
นั่นสิ อยากถามตัวเองเหมือนกัน กลัวอะไรว่ะ บ้า...

น้องต่ายไม่ได้น่ากลัวซะหน่อย น่าฮักจาตายยย~

//มันสั่นเอง ช่วยไม่ได้//

.

.

อาาาาา แต่ความรู้สึกตื่นเต้น ในแง่ดีๆแบบนี้ก็ไม่ได้เกิดมานานแล้วแหละนะ

.

.

ก็ขอบคุณฮิปปี้น้าคับ ที่มาถ่ายรูปคู่กัน ขอบคุณพี่ชุน.... (ปกติหนูเรียกพี่ชื่อนี้ป่าวหว่า?) ด้วย แล้วก็ขอโทษที่แสดงอาการน่าอายออกไป *หัวเราะ* *///*

ว่าแต่พกขนมไปทีไร เราจะไม่ได้เจอน้องต่าย พอไม่พกไปก็จะได้เจอแฮะ หรือเราควรจะพกไปทุกงาน??

เอาล่ะ... แปะรูป นี่เป็นปุริคุระที่ไปถ่ายกันมา~ ลืมบอกสินะ ว่าวันนี้คอส di[e]ce กัน... การ์ตูนที่คนรู้จักน้อย... นับวันๆ เราจะคอสแต่เรื่องที่คนไม่รู้จัก...

 

 

- di[e]ce -

 

 
_{((เหมือนโฮสต์ OLT))}

_{((มารุอิ บุนตะ... เอ๊ยยยย....คาสิกิ...*///*))}

_{((ยางิวครับ.... เอ๊ยย ฮิโยชิ /แอ๊ฟฟ ฮารุกิจ้าา))}

_{((คุณชาย... ชิอง))}

_{((โพสิชั่นนี้ ทำให้คิดถึงปุริ บุนตะเรียวเลยล่ะ))
((หน้าไอ้กิเหมือนอุริเนอะะ))}

_{((กระต่ายน้อยกับเจ้าชายแมว เข้าอิมเมจดีแฮะ...))}

_{((คู่แข่ง - ความหล่อ??))}

 

รูปออกจะแต่งกันติงต๊องไปหน่อย... (ไม่กันก็ได้ ติงต๊องคนเดียวก็ได้...) แถมลายมือ.... 

รูปที่เหลือก็หาดูได้จากบลอคอากิกับพี่จ๊อยท์ โรว์ปรับรูปให้เสร็จตั้งกะเมื่อวานแล้ว ถ้ายังไม่อัพแสดงว่าดองกันเอง ไม่ใช่ความผิดเรา

จริงสิ แล้ววันนี้ตอนที่เรานั่งเล่นไปเรื่อยๆก็เจอแบบทดสอบพวกนี้ล่ะ เลยลองทำดู มันเป็นแบบทดสอบความเครียดกับความซึมเศร้า ลองไปทำกันดูน้า แล้วบอกเราด้วยว่าได้ยังไงกัน

แบบทดสอบระดับความเครียด

อันนี้โรว์ได้อย่างงี้แหละ

คุณได้คะแนน 33 คะแนน

คุณมีความเครียดอยู่ในระดับสูงกว่าปกติมาก กำลังตกอยู่ในภาวะตึงเครียด หรือกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ในชีวิตอย่างรุนแรง เช่น การเจ็บป่วยที่รุนแรง เรื้อรัง ความพิการ การสูญเสีย ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว ปัญหาเศรษฐกิจ ซึ่งส่งผลต่อสุขภาพกายและสุขภาพจิตอย่างชัดเจน ทำให้ชีวิตไม่มีความสุข ความคิดฟุ้งซ่าน ตัดสินใจผิดพลาด ขาดความยับยั้งชั่งใจ อาจเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย บางครั้งอาจมีพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง เช่น เอะอะโวยวาย ขว้างปาข้าวของ
ความเครียดในระดับนี้ถือว่ามีความรุนแรงมาก หากปล่อยไว้โดยไม่ดำเนินการแก้ไขอย่างเหมาะสมและถูกวิธี อาจนำไปสู่ความเจ็บป่วยทางจิตที่รุนแรง ซึ่งส่งผลเสียต่อตนเองและบุคคลใกล้ชิดต่อไปได้ ในระดับนี้ท่านต้องไปปรึกษาหรือใช้บริการปรึกษาปัญหาสุขภาพจิตทางโทรศัพท์ ซึ่งจะช่วยให้ท่านมองเห็นปัญหาและแนวทางแก้ไขที่ชัดเจนและเหมาะสมต่อไป

แบบทดสอบระดับความซึมเศร้า

ส่วนอันนี้ได้อย่างงี้

คุณตอบคำถาม 20 ข้อ ได้คะแนนรวม 40 คะแนน
การแปลผลการประเมิน : อยู่ในข่ายภาวะซึมเศร้าสมควรได้รับการตรวจวินิจฉัยเพื่อช่วยเหลือต่อไป

 

แย่ทั้งคู่ -*-

แต่ตอนนี้ เฟลสุดชีวิตจริงๆ...

ทุกคนช่วยกันภาวนาให้โรว์มีชีวิตรอดถึงอาทิตย์หน้านี้ให้ได้นะ... 

เอาล่ะ จบท้ายด้วย Special Thanks!

 

Special Thanks!!

Aki - ที่เริ่มโปรเจ็ค แล้วก็แย่งหนุ่มแว่นบทประจำเราไป...
P'Joint - ที่มาร่วมโปรเจ็คเป็นคุณชายหล่อๆ คนรับใช้ที่แสนซื่อสัตย์ รุ่นพี่ที่แสนงดงาม
Shizuku - สำหรับขนมมม อร่อยย เอาอีก.... แป้งพายไม่ต้อง เอาตรงกลางกะข้างบนมา....
Zana - ขอบคุณที่โทรมาถูกจังหวะให้เราสครีม 4827... ไม่งั้นต้องอัดอั้นตันใจตายแน่ๆ โฮกกกก ประแจทูน่าาาา
Uri - ที่อยู่ง้องแง๊งกะเราทั้งอาทิตย์.... (ที่เหลือรอหลังไมค์ *หัวเราะ* )
.
.
.
Kaya - ที่ให้เรายืนส่อง....
Hippy - ที่ทำเราใจสั่น.... ตัวสั่นนน.... เค้าป่าวกลัวนะ แค่เขิลลลล *ม้วนนน* (เป็นม้าน้ำเรอะ?)
Yolk - เจ้าตัวไม่รู้เรื่องหรอก แต่มันทำเราละลายยยย ขอบคุณที่คอสประแจ *///* อ๊ะ ไม่ใช่ว่าทูน่าไม่น่ารักนะ น่ารักทั้งคู่อ่ะ ก็เป็นประแจทูน่านี่นา...

 

งั้นก็เอาไว้เจอกันคราวหน้าเมื่อมีโอกาศครับ...
วันพฤหัส-ศุกร์นี้... ต้องการกำลังใจ แรงใจสุดชีวิตเลย เพราะมันเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้เราเบื่อชีวิตสุดๆในตอนนี้... เพราะงั้นขอความรักกันหน่อยสิ.... ฮืออออ

 

เออ.... เกือบลืมจบเอนทรี่นี้แน่ะ....

หลังจากที่อัพบลอคนี้แล้ว เราจะเดินไปหาคุณพระจันทร์ ฝากความรักไปให้ถึงคนสำคัญ... เพราะงั้น เดินออกไปรับความรักกันด้วยนะคร้าบบบ _{^{(คุณคนสำคัญ ไม่ออกไปเอาแช่งนะ...)}}

Even the way is too far but our hearts are always be together. I have to say that for now, I feel so much lonely in almost every minute. The bad day went through. No matter how bad it can be I can smile when I'm being with you.
_^^^

_{รู้สึกภาษาอังกฤษตัวเองแย่ขึ้นๆๆๆ มากๆๆ เลยล่ะ ทำไงดี....-*- (หรือเป็นที่ภาษาคนหว่า?)}

 

ไปแล้วจริงๆ บ๊ายบายยย

ฝนตกรักษาสุขภาพกันทุกคนนะค้าบบบ